บทที่ 1122

เซ็ตตี้รีบแก้คำพูดเขาว่า “ไม่ค่ะ พี่ฟินน์ค่ะ ไม่ใช่อาฟินน์”

เจย์พูด “งั้นก็ปล่อยพี่ฟินน์ก่อน”

เซ็ตตี้น้อยหน้ามุ่ย ก่อนปล่อยแขนฟินน์

ฟินน์รู้สึกเหมือนภาระหนักหนาถูกปลดลงจากบ่าแล้ว

เมื่อเซ็ตตี้กลั่นแกล้งรังแกฟินน์จนหนำใจแล้ว เธอก็หันมาทรมานเจย์แทน

“คุณลุงเบ็นคะ โรงเรียนหนูกำลังจะจัดงานประชุมระหว่างครูกับผู้ปกครอง แต่ว่าทั้งแม่หนูกับคุณฟินน์ก็ไปไม่ได้กันทั้งคู่เลย คุณช่วยแกล้งทำเป็นพ่อหนูแล้วไปประชุมแทนได้ไหมคะ?” เซ็ตตี้น้อยขอร้อง

ฟินน์กลัวว่าเจย์จะอึดอัดกระอักกระอ่วน เขาเลยรีบเสนอตัว “ฉันว่างนะ”

ใบหน้าหล่อเหลาของเจย์มืดครึ้ม เซ็ตตี้โกหกจนติดนิสัยไปเสียแล้ว นี่ไม่ใช่สัญญาณที่ดีเลย

เซ็ตตี้น้อยเริ่มทำตัวโศกเศร้าเรียกร้องความเห็นใจ “ทุกครั้งที่มีประชุมระหว่างครูกับผู้ปกครอง เด็กคนอื่นก็หัวเราะเยาะหนูแล้วก็บอกว่าหนูเป็นกำพร้าที่ไม่มีพ่อ ทำไมคราวนี้คุณไม่ช่วยหนูล่ะคะ คุณเบ็น? ถ้าเพื่อนในห้องเห็นว่าหนูมีพ่อที่หล่อขนาดนี้ พวกเขาต้องไม่หัวเราะเยาะหนูอีกแล้ว”

ฟินน์เปิดโปงแผนของเธอโดยบอกว่า “นี่มันข้ออ้างเดียวกับที่เธอบอกฉันตอนที่ให้ฉันไปประชุมครั้งก่อนเลยนี่นา”

เมื่อเซ็ตตี้โดนฟินน์ทำแผนแตกไม่เหลือชิ้นดี เธอก็ทำแก้มป่องอย่างโมโห “คุณจะพูดออกมาดัง ๆ ทำไม? หนูก็แค่อยากให้คุณเบ็นไปร่วมงานประชุมครูกับผู้ปกครองของฉหนูสักครั้ง”

ฟินน์สีหน้ามืดครึ้ม “อย่าโกหกคุณเบ็น”

เซ็ตตี้น้อยพูดพึมพำ “เขาเรียกโกหกสีขาวหรอก”

เจย์กวักมือเรียกเธอ “มานี่เถอะ เซ็ตตี้น้อย”

เมื่อเซ็ตตี้เดินเข้ามาหาเขา เจย์ก็ลูบผมเธออย่างรักใคร่และสอนเธออย่างจริงจัง “คุณพ่อจะไปงานประชุมครูและผู้ปกครองกับหนูเอง แต่ว่าจากนี้ไป หนูจะต้องไม่โกหกแล้วนะ”

ทั้งเซ็ตตี้และฟินน์ต่างก็ตะลึงจนตาแทบถลนออกมาจากเบ้า

สุดท้ายพวกเขาก็เข้าใจว่าเจย์รู้ตัวตนของตนเองแล้ว

ฟินน์กระเด้งตัวลุกจากที่นั่งแล้วเรียกเขาอย่างเคารพ “นายท่านอาเรส”