บทที่ 1145

เจย์อึ้งไปเล็กน้อยก่อนพูดขึ้นด้วยความหมายแฝงลึกซึ้ง “โอ้จริงเหรอ? คุณคิดถึงอดีตเหรอ?”

ในอดีตเธอไม่ใช่ประธานของแกรนด์ เอเซียที่มีอำนาจบงการชีวิตคนอื่นรวมถึงทรัพย์สินมากมายได้ตามใจแบบนี้ แต่เธอก็ชอบเหรอ?

แองเจลีนเอนตัวพิงไหล่ของเขาก่อนพูดอย่างโศกเศร้า “ฉันคิดถึงวันเก่า ๆ ที่เราไม่มีเรื่องอะไรให้ต้องกังวลแล้วสายตาฉันก็มีไว้มองคุณเท่านั้น ตอนนี้มันมีหลายสิ่งที่ช่วยไม่ได้…”

เจย์ฟังเธอและโอบกอดเธอแน่นขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ

เขาภาวนาเหลือเกินให้เรื่องที่ซิดนีย์เล่ามานั้นไม่เป็นความจริง

เขาอยากจะเชื่อว่าทั้งเขาและแองเจลีนต่างก็รักและโอบกอดกันไว้ เชื่อว่าความรักของเขาทั้งคู่นั้นไม่ซับซ้อนและใสบริสุทธิ์

หลังมื้อค่ำ

เจย์ล้างจานขณะที่แองเจลีนและเซ็ตตี้น้อยออกไปดูดอกไม้ในสวน

ทันใดนั้นมือถือของเจย์ก็สั่น เขาหยิบมือถือออกมาและเห็นข้อความจากแม่ของเขาปรากฏอยู่บนหน้าจอ เขารู้สึกงุนงงเล็กน้อยก่อนที่จะเลื่อนปลดล็อกมือถือ

คุณนายอาเรส [แองเจลีนวางกับดักแม่ ลูกมาช่วยแม่ที]

หน้าเจย์เปลี่ยนสี เขารู้สึกได้ว่าทั้งกายกำลังเย็นเยียบเป็นน้ำแข็ง

ทำไมแองเจลีนต้องทำแบบนี้กับแม่ของเขาด้วย?

เจย์วางจานลงแล้วเดินออกไปข้างนอกอย่างเดือดดาล

เมื่อแองเจลีนและเซ็ตตี้กลับเข้ามาจากการออกไปชื่นชมดอกไม้ เซ็ตตี้ก็ตะโกนเรียกหาเจย์หลายครั้งแต่ก็ไม่ได้ยินเสียงตอบกลับมา