บทที่ 1151

ถึงอย่างไรสตีเฟนก็เป็นคนมีเล่ห์เหลี่ยมปลิ้นปล้อน เขาเตือนเซร่าด้วยท่าทีระมัดระวังเพื่อให้แน่ใจว่าแผนที่วางไว้จะไม่มีช่องโหว่ “หาโอกาสเข้าใกล้แองเจลีนด้วยเซร่า พยายามหาดูว่าอาการป่วยของหล่อนนั้นร้ายแรงแค่ไหนกันแน่ ถ้าหากว่าฉันเดาไม่ผิด รอบนี้แองเจลีนน่าจะเป็นอัมพาตแล้ว ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ เราก็จะร่วมมือกับไททัส เอนเตอร์ไพรส์ในการประชุมผู้ถือหุ้นอีกห้าวันข้างหน้าแล้วก็บังคับให้หล่อนลงจากตำแหน่ง”

เซร่าชำเลืองมองแนนซี่อย่างเย้ยหยัน ราวกับว่าการที่สตีเฟนเอ่ยชื่อเธอออกมานั้นเทียบเท่ากับการได้รับเกียรติสูงสุดเลยทีเดียว “ได้ค่ะ คุณพ่อ”

วันต่อมา เซร่าก็ปลอมตัวเป็นญาติของคนไข้แล้วแอบเข้าไปในโรงพยาบาลแกรนด์ เอเซีย เมื่อเธอไปถึงห้องพักผู้ป่วยวีไอพี เซร่าก็รอจนกระทั่งเซย์นออกไปเยี่ยมเชอร์ลีย์ ก่อนที่เธอจะแอบเข้าไปในห้องพักของแองเจลีน

แองเจลีนนอนอยู่บนเตียงขยับเขยื้อนไม่ได้ เมื่อเธอมองเห็นเซร่า โทสะก็ฉายในดวงตาของเธอ

“เธอมาทำอะไรที่นี่?”

เซร่าถอดแว่นกันแดดออกแล้วเดินเข้าไปหาแองเจลีน

เธอเองนั้นเคยอยู่ที่ตระกูลเซเวียร์มาหลายปีและเป็นคนดูแลคุณท่านเซเวียร์ที่เป็นอัมพาตด้วยตัวของเธอเอง ดังนั้นเมื่อเซร่าเห็นแองเจลีน เธอก็บอกได้ทันทีว่า แองเจลีนนั้นเป็นอัมพาต

เซร่ายกแขนที่อ่อนแรงของแองเจลีนขึ้นมาแล้วหัวเราะเย้ยหยัน “เธอนี่เหมือนคุณปู่หลายอย่างจริง ๆ นะแองเจลีน เธอฉลาดเหมือนเขา มีพรสวรรค์เหมือนเขา ขนาดอาการป่วยเพราะความวิตกกังวลก็ยังเหมือนเขาไม่มีผิด”

แองเจลีนหลับตาลง “ไสหัวไปซะ”

เซร่ายิ้มอย่างผู้มีชัย “ในที่สุดวันที่ฉันรอคอยมาเนิ่นนานก็มาถึง แองเจลีนนี่เธอคิดว่านายท่านอาเรสจะทำยังไงถ้าเขามาเห็นเธอครึ่งผีครึ่งคนแบบนี้? ฉันว่าเขาคงตบเธอสักฉาดเพราะว่าเธอฆ่าลูกเมียของเขา ตอนนี้ก็มีความรู้สึกเกลียดชังระหว่างเธอทั้งสองคนอยู่แล้วนี่ นายท่านอาเรสคงอดใจรอจะฆ่าเธอด้วยมือตัวเองแทบไม่ไหว เขาจะได้บรรเทาความเกลียดชังที่มีในใจ”

น้ำตาเอ่อจากดวงตาของแองเจลีน ในที่สุดเธอก็รู้ว่าทำไมวันนั้นเจย์บี้ถึงได้โมโหเดือดดาลมากขนาดนั้น เพราะว่าพวกนี้สร้างภาพให้เธอเป็นคนชั่วช้าโหดร้ายในสายตาเขานั่นเอง

เห็นได้ชัดว่าเธอนั้นเป็นคนที่รักเขามากที่สุดในโลก แต่ว่าในใจของเขาตอนนี้เธอได้กลายเป็นคนที่ทำร้ายเขามากที่สุดแทน

แม้ว่าจะมีความเกลียดชังรุนแรงขนาดที่แยกเขาทั้งสองออกจากกันได้ แต่เจย์บี้ก็ยังทำใจลงโทษเธอไม่ได้

แองเจลีนรู้สึกราวกับมีสายลมอ่อนโยนของฤดูใบไม้ผลิพัดสู่หัวใจของเธอ “ขอบคุณที่บอกฉันเรื่องนี้นะเซร่า”