บทที่ 1171

เซร่าและซิดนีย์มองกันด้วยสีหน้าตื่นตระหนก แต่พวกเธอก็กลับมานิ่งสงบได้อย่างรวดเร็วเพราะคิดว่าอย่างไรเสียเด็กหนุ่มก็ไม่มีทางรู้ความจริง

เจย์จ้องมองเด็กหนุ่มเขม็ง “นายบอกว่าพวกเขาโกหก แสดงว่านายมีหลักฐานใช่ไหม?”

ซิดนีย์เยาะและบอกว่า “เจย์คะ เขาก็เป็นแค่เด็กไม่รู้หัวนอนปลายเท้า เขาจะมารู้เรื่องระหว่างคุณกับโรสได้ยังไงกัน?”

เจย์มองเด็กหนุ่มผู้ที่จู่ ๆ ก็เงียบไป ริมฝีปากเซ็กซี่ของเขาโค้งเป็นรอยยิ้นหยันตัวเอง

เขาอยากที่จะหาข้อตัวให้กับแองเจลีนแทบขาดใจ แม้ว่าจะมีช่องทางเพียงเล็กน้อยเขาก็ไม่รีบคว้าไว้แล้วก็คาดหวังเต็มที่

ตอนที่เจย์เกือบจะเชื่อแล้วว่าเด็กหนุ่มนั้นก็แค่เพียงอยากจะสร้างเรื่องป่วนเท่านั้น เด็กคนนั้นก็พูดต่อว่า “มันเป็นความจริงที่ว่าโรส ลอยล์เป็นคนโง่เง่า แล้วก็เป็นเรื่องจริงที่คุณแต่งงานกับโรสลอยล์ แต่ว่า…”

เด็กหนุ่มหยุดพูด

เซร่าคิดว่าเด็กคนนี้ไม่ได้มีข้อมูลอะไรที่มีน้ำหนัก เธอรู้สึกว่าเขาก็แค่มาป่วนสร้างปัญหาเท่านัั้น ดังนั้นเธอจึงพูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “ไอ้หนู อย่าเข้ามาพูดแทรกเลย ถ้าพูดออกมาให้ดังชัดถ้อยชัดคำไม่ได้”

เจย์ตวาดเซร่าอย่างฉุนเฉียว “หุบปากเธอไปซะ”

เซร่ารู้สึกตกใจจนพูดไม่ออกที่เขาเข้ามาขวาง

เจย์ลากสังขารที่อ่อนล้าของเขาเข้าไปหาเด็กหนุ่ม จากนั้นก็ย่อตัวลงแล้วถามว่า “นายรู้อะไรมา?”

เด็กหนุ่มพูดพึมพำ “ช่างมันเถอะ บอกไปคุณก็ไม่เชื่ออยู่ดี”

เจย์พูดออกมา “ฉันจะเชื่อนาย”

เด็กหนุ่มอึ้งไปพักหนึ่ง เขาเงยหน้าขึ้นมามองเจย์ “คุณอยากเชื่อว่าแองเจลีนจะไม่มีวันทำร้ายคุณใช่ไหม? คุณไม่เคารพความคาดหวังของตัวเองเหรอ?”

เจย์ย้อน “ฉันต้องการหลักฐาน”

ซิดนีย์เข้ามาขัดจังหวะ “ไอ้หนู แองเจลีนทำลายชีวิตคนด้วยมือของหล่อนไปถึงสามชีวิตนะ ตอนนี้จะมาบอกให้น้องเขยฉันเชื่อในสัญชาตญาณตัวเองได้ยังไงกัน? สัญชาตญาณคนเรามันพลาดกันได้ หลักฐานสิถึงจะเป็นสิ่งที่พิสูจน์ความจริง”

เด็กหนุ่มพูดต่อ “ตอนนั้นคุณไม่ได้ตั้งใจจะแต่งงานกับโรส คนที่คุณต้องการแต่งงานด้วยจริง ๆ ก็คือคนรักที่ตายจากไปแล้วของคุณ แองเจลีน เซเวียร์ การแต่งงานหลังจากที่ตายแล้ว”

เมื่อได้ฟัง เจย์ก็ตัวแข็งทื่อ