บทที่ 1180

หน่วยภูตผีต่างก็เข้ามาจับกุมตัวผู้ถือหุ้นของเบลและไททัส เอนเตอร์ไพรส์อย่างรวดเร็ว

สตีเฟนหัวเราะเสียงดังก้องอย่างขมขื่น “เจนสัน นายคิดว่าจะแก้ปัญหากองทุนของแกรนด์ เอเซียที่เหลือน้อยนิดได้ด้วยการจับพวกเราเหรอ?”

เขากลัวว่าเจนสันจะไม่เข้าใจสิ่งที่พูด สตีเฟนก็ย้ำอีกครั้ง “นายอยากเห็นไหมเจนสัน ว่ามีเงินเหลือในบัญชีของแกรนด์ เอเซียอยู่เท่าไร? ถ้านายปล่อยพวกเราไป ฉันก็จะช่วยให้ทุนแกรนด์ เอเซียเพื่อให้รอดวิกฤตินี้ไปได้”

สตีเฟนเป็นคนฉลาดที่ยอมจำนนต่อหลักฐาน ตอนนี้เขาทำได้แค่เพียงเอาเงินมาฟาดเพื่อให้รอดตัวเท่านั้น

รอยยิ้มเหยียดหยามปรากฏขึ้นบนใบหน้าเย็นชาของเจนสัน “คุณไม่มีคุณสมบัติมากพอที่จะมาตกลงธุรกิจอะไรกับผม”

จากนั้นเขาก็เดินไปที่แท่นหน้าห้องประชุม

เขาลงนั่งหน้าคอมพิวเตอร์และด้วยนิ้วมือเรียวยาวของเขา ก็ดึงภาพของหน้าเว็บเบล เอนเตอร์ไพรส์ขึ้นมา

เมื่อเห็นว่าเจนสันกำลังพิมพ์ URL ของเว็บเบล เอนเตอร์ไพรส์ รอยยิ้มชั่วร้ายก็ปรากฏบนใบหน้าของสตีเฟน เขารู้ว่าตอนนี้เว็บของเบล เอนเตอร์ไพรส์ติดไวรัสร้ายแรงและใครก็ตามที่เข้าไปในหน้าเว็บก็จะทำให้หน้าจอดำมืดลงกะทันหัน

แต่น่าเสียดายที่สตีเฟนต้องผิดหวัง

เจนสันไม่เพียงเข้าระบบภายในของเบล เอนเตอร์ไพรส์ แต่เขายังเอาไวรัสร้ายแรงเข้าไปปล่อยในหน้าเว็บของแผนกต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องต่อหน้าต่อตาของทุกคน ชั่วพริบตาเงินทุนของแต่ละแผนกในเครือก็โอนย้ายเข้ามาอยู่ในบัญชีของแกรนด์ เอเซียโดยอัตโนมัติ

สตีเฟนตกตะลึงจนหลั่งเหงื่อเย็นท่วมตัว ตอนนั้นเองที่เขาตระหนักว่าเด็กคนนี้เป็นแฮกเกอร์มือฉมังที่ควบคุมบริษัททั้งหลายอยู่เบื้องหลัง

เขาประเมินเรื่องไปผิดอย่างมหันต์

ด้วยการทำเช่นนี้ เจนสันก็ทำให้ยุคสมัยที่บริษัทในเครือของแกรนด์ เอเซียบริหารอย่างเป็นอิสระจบสิ้นลง

เมื่อจัดการเรื่องนี้เสร็จแล้ว เจนสันก็ยืนขึ้นพร้อมประกาศว่า “จากวันนี้เป็นต้นไป แกรนด์ เอเซียจะไม่มีบริษัทในเครืออีกแล้ว เราจะไม่มีการแยกบัญชีของแต่ละส่วนเป็นเอกเทศอีกต่อไป จากนี้การบริหารเงินทุนทั้งหมดจะต้องดำเนินการผ่านแผนกการเงินเท่านั้น”

แสตนลีย์ร้องประท้วงอย่างแข็งกร้าว “หมายความว่ายังไงเจนสัน? นายพยายามจะกำจัดบริษัทที่อยู่ในเครือของแกรนด์ เอเซียให้หมดสิ้นไปเลยเหรอไง?”

เจนสันกลอกตาใส่เขาและกล่าวอย่างเย็นชา “ตอนที่แกรนด์ เอเซียซื้อบริษัทพวกคุณมาเมื่อสามปีก่อน พวกคุณน่าจะโดนล้มไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว”

แสตนลีย์ฉุนขาด “ใครมอบสิทธิ์ให้เธอทำแบบนั้นได้กัน?”