บทที่ 1184

ที่คฤหาสน์อาเรส

เมื่อคุณนายอาเรสมาปรากฏกายที่หน้าประตูวิลล่า เธอก็โดนยามเฝ้าประตูขวางทางเอาไว้ “คุณนายอาเรสครับ คุณท่านแจ็คบอกว่าไม่ให้เปิดประตูให้คุณถ้าคุณกลับมาครับ”

คุณนายอาเรสหน้าซีดเผือด “เขา… เขาหมายความว่ายังไงกัน? เรายังไม่ได้หย่ากันเลยนะ”

ยามเฝ้าประตูตอบ “คุณท่านอาเรสบอกว่าเขายื่นส่งเอกสารขอหย่าไปที่ศาลแล้วครับ ขั้นตอนการหย่าของคุณทั้งสองคนจะมีมืออาชีพเป็นผู้จัดการเดินเรื่อง ดังนั้นพวกคุณทั้งคู่จึงไม่มีความจำเป็นที่ต้องพบหน้ากัน”

คุณนายอาเรสร้องไห้โฮ เธอถอดสร้อยข้อมือทองที่สวมอยู่ออกมาแล้วยัดใส่มือยามหน้าประตู จากนั้นเธอก็อ้อนวอนขอร้องเขาว่า “ได้โปรดเถอะ ช่วยเข้าไปบอกเขาหน่อยว่าฉันมา บอกเขาว่าไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องพบเขาให้ได้ แม้ว่าเรากำลังจะหย่าขาดกันแต่เราก็ควรจะเลิกรากันในฐานะของสามีภรรยาด้วยดี ฉันแค่อยากพบหน้าเขาเป็นครั้งสุดท้ายเท่านั้น”

ยามเฝ้าประตูคืนสร้อยทองให้เธอ “รับคืนไปเถอะครับคุณนายอาเรส ผมจะเข้าไปบอกคุณท่านแจ็คให้ว่าคุณมา แต่ผมบอกไม่ได้ว่าเขาจะยอมออกมาพบคุณไหมนะครับ”

คุณนายอาเรสหลั่งน้ำตาด้วยความซึ้งใจ “ขอบคุณมาก”

ยามเฝ้าประตูรุดเข้าไปในวิลล่าและบอกแจ็คว่าคุณนายอาเรสมา

แจ็คหยุดคิดพักใหญ่ก่อนตอบอย่างอ่อนแรง “เธอก็แค่มาขอให้ฉันช่วยแค่นั้นแหละ ออกไปบอกเธอว่า ฉันเสียใจ แต่ว่าฉันคงช่วยอะไรเธอไม่ได้ แล้วก็บอกเธอว่าอย่าโผล่หน้ามาให้ฉันเห็นอีก จากนี้เราจะไม่เจอกันอีกแล้ว”

เมื่อยามเฝ้าประตูออกไป เขาก็ถ่ายทอดทุกคำพูดของแจ็คให้คุณนายอาเรสฟัง เมื่อได้ยินที่เขาบอกหัวใจของเธอก็สลายเป็นเสี่ยง

“เราจะไม่มีวันเจอหน้ากันอีกแล้วงั้นเหรอ? ฉันทำร้ายคุณสาหัสขนาดนั้นเลยเหรอคุณท่านแจ็ค?”

จากนั้นคุณนายอาเรสก็โซซัดโซเซจากไป

เมื่อคุณนายอาเรสกลับมาที่ห้องพักผู้ป่วยของเซร่าด้วยท่าทางท้อแท้ เซร่าก็เดาได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น “เขาไม่ยอมใช่ไหมคะ?”

คุณนายอาเรสพูดอย่างเศร้าสร้อย “เขาไม่ยอมออกมาเจอแม่ด้วยซ้ำ เซร่า เรากำลังจะหย่ากัน”