บทที่ 1202

”เร็วเข้า รีบส่งข้อความหาอาโจเซฟินบอกเธอว่า…”

เซ็ตตี้น้อยเบิกตากว้างและพูดว่า “คุณแม่คะ คุณพ่อไม่อนุญาตนี่”

“เพราะฉะนั้นเราจะให้คุณพ่อรู้เรื่องนี้ไม่ได้ไงคะ ช่วยคุณแม่เก็บเป็นความลับด้วยนะ”

เซ็ตตี้น้อยพยักหน้าอย่างกังวล “ก็ได้ค่ะ”

ทางด้านบน เจย์ก็พูดเปิดอกกับเจนสันว่า “ลูกเป็นผู้ชาย คุณพ่อไม่สนใจหรอกว่าก่อนแต่งงานลูกจะไปชอบสาวสักกี่คน แต่คุณพ่อต้องเตือนให้ลูกจำไว้ว่า… อย่าแตะต้องพวกเธอเด็ดขาด”

เจนสันพยักหน้าอย่างเย็นชา “อืม”

เจย์พูดต่อ “เจนส์ ลูกใช้เวลาแค่สามปีก็สามารถเรียนจบจากสถาบันสถาบันเยาวชนแห่งตำนานได้ นี่พิสูจน์ได้ว่าความสามารถของลูกนั้นโดดเด่นมาก พ่อคิดว่าลูกมีความสามารถมากพอที่จะรับช่วงต่อของแกรนด์ เอเซียได้ ดังนั้นเมื่อไหร่ที่ลูกมีเวลาว่างก็ช่วยเราดูแลน้องสาวของลูกได้”

เจนสันตอบ “ครับ”

“น้องสาวลูกเรียนรู้เรื่องความรักตั้งแต่อายุยังน้อย คุณพ่อเลยห่วงว่าน้องจะต้องมาเสียใจทีหลัง แต่คุณแม่ของลูกก็อยู่ข้างคุณพ่อตลอดเวลา เลยมีบางเรื่องที่คุณพ่อไม่กล้าพูดกับน้องเพราะกลัวว่าคุณแม่จะโมโห ลูกเป็นพี่ชายของเซ็ตตี้น้อยแล้วลูกสองคนก็ใช้เวลาอยู่ด้วยกันเยอะ เพราะงั้นตอนที่ลูกมีเวลาว่าง ช่วยพ่อเตือนเซ็ตตี้น้อยสักหน่อย อย่าให้เธอตามรอยอาของเธอ”

เจนสันพยักหน้า “ครับ”

เจย์มองลูกชายอย่างขุ่นเคืองใจ “นี่ช่วยพูดมากกว่าแค่คำเดียวได้ไหม?”

“เข้าใจ” เจนสันตอบ

“มากกว่าแค่สองคำ!” เจย์พยายามล่อหลอกลูกชายเต็มที่

“ผมเข้าใจ”

เจย์ยอมแพ้ “ก็ได้”

หลังจากคุยเรื่องเซ็ตตี้จบ เจย์ก็ไม่มีเรื่องอื่นในหัวจะคุย ดังนั้นสีหน้าเขาเลยเปลี่ยนเป็นจริงจังเคร่งเครียด