บทที่ 1235

เมื่อเจย์ทานอาหารเช้าเสร็จ เขาก็บอกให้เซย์นเข้ามาหาและยื่นบัตรธนาคารให้เขา

“ในนี้มีอยู่ 200 ล้าน เอาไปที่ตระกูลอาเรสแล้วก็ขอแต่งงานสิ”

ในสายตาของเซย์น นักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จแบบเจย์ที่ต้องมุ่งเป้าชัยชนะตลอดเวลา ไม่มีทางทำเรื่องที่เขาต้องเสียทั้งเงิน เสียทั้งน้องสาวแบบนี้แน่

เซย์นถามอย่างระแวง “คุณวางแผนอะไรไว้เนี่ย?”

เจย์ตอบ “แค่อยากให้ภรรยาฉันยิ้ม”

เซย์นอึ้งงัน

เขารับบัตรธนาคารมาใส่ในกระเป๋าอย่างไม่มีพิธีรีตรองก่อนแหย่เจย์ “นายท่านอาเรส ผู้หญิงที่ ‘ยึดมั่นครอบครัว’ แบบน้องสาวผมที่แทบจะไม่มีเหลือแล้วนะ คุณต้องดูแลเธอให้ดี”

ใบหน้าทรงเสน่ห์ของเจย์เยียบเย็น “เธอยึดมั่นในครอบครัวจริง ๆ “

เขาหงุดหงิดใจเมื่อคิดว่าแองเจลีนนั้นช่วยเซย์นควบคุมเขาไว้

เพราะอาการป่วยของแองเจลีน เขาก็รู้ดีที่จะไม่โมโหเธอ เขาต้องพยายามกล้ำกลืนความคับแค้นเอาไว้เอง

“ฉันไม่มีเงื่อนไขอะไรพิเศษเรื่องของการแต่งงาน แต่อย่างน้อยนายก็ต้องจัด เพราะเป็นการให้เกียรติโจเซฟิน” เจย์พูดด้วยสีหน้าจริงจัง

เซย์นคนหลงน้องสาวก็ไม่ยอมแพ้ “แล้วเมื่อไรคุณถึงจะมีงานแต่งอย่างเป็นทางการกับน้องสาวผมล่ะ? ทำไมเราถึงไม่จัดงานด้วยกันเลยล่ะ?”

เจย์พูดอย่างหม่นหมอง “แองเจลีนไม่เห็นด้วย เธอบอกว่าฉันดูหล่อเหลาเกินไป แล้วก็จะทำให้นายดูเหมือนแมงกลิ้งอึ”

เซย์นตาถลนก่อนบอกว่า “นี่ผมขี้เหร่ขนาดนั้นเลยเหรอ? ผมเคยเป็นเด็กหนุ่มหล่อเหลาที่สุดในโรงเรียนนะ…”

เมื่อเซย์นมองท่าทางเป็นผู้ใหญ่ ดูน่าเชื่อถือ และใบหน้าทรงเสน่ห์ของเจย์ซึ่งนับวันยิ่งดูดีขึ้น เสียงแข็งกร้าวของเซย์นก็แผ่วลงและเงียบไปในที่สุด

ในช่วงเวลาหลายปีที่ผ่านมา เจย์ยิ่งดูหล่อเหลามากขึ้น นอกจากดวงตาลุ่มลึกทรงเสน่ห์ของเขา สันกรามและคางของเขาก็เห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ใบหน้าเพียบพร้อมของเขาไม่มีร่องรอยของอายุแม้แต่น้อย

แม้แต่ดาราซูเปอร์สตาร์ก็ยังดูเหมือนขยะหากว่ามายืนอยู่ข้าง ๆ เจย์

เจย์บอกว่า “ถ้านายกล่อมให้แแองเจลีนยอมแต่งงานกับฉันได้… จากนี้ไปในอนาคตฉันก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของนายและโจเซฟินอีก”