บทที่ 1248

หลังพูดจบ ปีศาจก็เปลี่ยนเรื่องและถามเด็กหนุ่มอย่างจริงจังทันทีว่า “นายยังจำกฎของหน่วยข่าวกรองทหารได้ไหม?”

เด็กหนุ่มทวน “เมื่อสายลับออกไปทำงานข้างนอก ต้องไม่เปิดเผยตัวตน คนที่ฝ่าฝืนต้องโดนลงโทษถึงตาย

“สายลับต้องเชื่อฟังคำสั่งขององค์กรอย่างไม่มีเงื่อนไข คนที่ฝ่าฝืนต้องโดนลงโทษถึงตาย

“สายลับต้องทำภารกิจให้สำเร็จห้ามล้มเหลว คนที่ทำภารกิจผิดพลาดต้องโดนลงโทษถึงตาย…”

ปีศาจยกมือให้หยุด “นายจำสามข้อนี้ก็พอแล้ว”

เมื่อถึงเวลาที่ต้องไป ปีศาจก็ลังเลขึ้นมา

“นายจำชื่อตัวเองได้ไหม?”

“โรเบิร์ต อาเรส”

“ลืมชื่อนั้นไปซะ จากนี้ไปฉันจะมอบชื่อรหัสให้นายเวลาที่นายออกไปทำภารกิจว่า สุดยอดปีศาจ”

เด็กหนุ่มยิ้มเจื่อน ๆ “แน่ใจเหรอครับนายท่าน? ชื่อนี้มันดูเหมือนท้าทายคุณเลย”

ดวงตาปีศาจมืดครึ้มลง “อย่าพูดมากน่า ไปเตรียมตัวได้แล้ว”

“รับทราบครับ”

…

ที่เมืองอิมพีเรียล

วันนี้จะเป็นวันที่เจย์และแองเจลีนออกจากเมืองอิมพีเรียล

เจย์สั่งให้ทีมภูตผีเก็บ “ของใช้ประจำวัน” ที่เขาเตรียมมาอย่างตั้งใจด้วยตัวเอง

เซย์นและโจเซฟินมองที่ของจำเป็นประจำวันหลากหลายชนิดพวกนั้น เช่นขวดและกระปุกเครื่องสำอาง แปรงสีฟัน กระเป๋าใบใหญ่ใส่เสื้อผ้าสำหรับฤดูใบไม้ผลิ ร้อน ใบไม้ร่วง และฤดูหนาว แม้แต่เครื่องครัวล้ำสมัยอย่างหม้อทอดไร้น้ำมัน…

ทั้งสองต่างก็อ้าปากค้าง