บทที่ 161

"ไม่ว่าเธอจะดูน่าสงสารขนาดไหน เธอก็ต้องมีด้านที่น่ารังเกียจ" เจย์จ้องเจย์อย่างดูถูก เขาไม่อยากจะพูดอะไรกับเธออีก เขาหันหลังแล้วพูดกับเด็ก ๆ แทน "ขึ้นไปข้างบนแล้วแต่งตัว คุณพ่อจะพาลูก ๆ ไปงานวันเกิดของน้าโจเซฟิน"

เด็ก ๆ ดีใจแล้วรีบวิ่งขึ้นบันไดไป

โรสถอนหายใจ ดวงตาของเธอมีม่านน้ำ เธอปิดตาลงเพื่อกลั้นไม่ให้น้ำตาไหลออกมา

เธอรู้ว่าเขาไร้ความรู้สึกใดให้เธอ แล้วทำไมเธอยังหวังให้เขามีอีก?

โดยไร้ซึ่งความคาดหวัง เธอก็จะไม่ต้องใช้ชีวิตด้วยความทุกข์ทนอีก

โรสปัดความคิดที่เศร้าสร้อยออกไปแล้วเดินผ่านประตูหน้า

งานวันเกิดของโจเซฟินนั้นจัดที่คลับของ แกรนด์ เอเซีย

มันเป็นโถงขนาดมหึมา เพดานนั้นตกแต่งให้เหมือนท้องฟ้าที่พร่างพราวไปด้วยดวงดาว ทะเลดอกไม้นั้นประดับประดาตลอดสองข้างของพรมแดง

แขกนั้นยังอายุไม่มากและดูดี พวกเขาเดินไปมาในโถงพร้อมแก้วแชมเปญและไวน์ เป็นภาพที่น่ารื่นรมย์

แสงประกายของทองคำและอัญมณีวิบวับในดวงตา ปาร์ตี้นี้หรูหราแบบสุด ๆ

แขกทั้งหลายสวมชุดอันฟุ่มเฟือยเพื่อแสดงถึงอำนาจและความมั่งคั่งของตระกูลพวกเขา

ตระกูลอาเรสซึ่งเป็นเจ้าภาพของงาน โจเซฟิน อาเรส จึงควรถูกจัดให้เป็นจุดสนใจ

อย่างไรก็ตาม แขกทั้งหลายนั้นสามารถถูกแยกออกเป็นสองกลุ่ม

กลุ่มแรกนั้นเป็นแขกที่มาเพื่อธุรกิจ

คนพวกนั้นรายล้อมทายาทชายของตระกูลอาเรส พวกเขาใช้โอกาสนี้ในการทำให้ธุรกิจของพวกเขาเติบโตขึ้นจากการสร้างเส้นสายที่แข็งแกร่ง

อีกประเภทหนึ่งคือแขกที่มาเพื่อความรัก