บทที่ 201

เมื่อเจย์มาถึงแกรนด์เอเซีย เกรย์สันก็รอเขาอยู่นานแล้ว

เขาวิจารณ์ในใจว่าท่านอาเรสดูเหมือนจะมาทำงานสายกว่าแต่ก่อนนิดหน่อย!

หลังจากเจย์นั่วลง เขาก็พลันดึงกระดาษเอสี่ออกมาทันที แล้วหยิบปากกาขึ้นมา ก่อนจะเขียนหมายเลขจำนวนไม่น้อยลงไป

เกรย์สันดูหมายเลขโทรศัพท์นั้นแล้วถามอย่างประหลาดใจ "นั่นไม่ใช่เบอร์มือถือของโรสหรอกเหรอครับ?"

เจย์ส่งมันให้เกรย์สัน "เช็คมัน"

เกรย์สันมีท่าทางภูมิใจ ท่านประธานไม่ได้อธิบายรายละเอียดว่าต้องการให้เขาตรวจดูอะไรกันแน่ เขาจะพอใจต่อเมื่อเขาขุดข้อมูลทุกอย่างของโรสรึไง?

เกรย์สันหยิบกระดาษนั้นที่มีเบอร์มือถือขึ้นมาแล้วเดินออกไป เขาส่งมันให้แผนกความปลอดภัยทางไซเบอร์และสั่งด้วยความเร่งด่วนสูงสุด "ดักข้อมูลเครือข่ายโทรคมนาคมด่วน แล้วดึงข้อมูลทั้งหมดที่เชื่อมโยงกับหมายเลขโทรศัพท์นี้"

เกรย์สันใช้มือของเขาค้ำโต๊ะไว้แล้วกล่าวด้วยความจริงจังขั้นสูงสุด "ท่านอาเรสบอกว่าแค่สองคำ เช็คมัน ฉันมั่นใจว่าทุกคนคงรู้ความหมายดี ใช่ไหม?"

ทุกคนในแผนกเงยหน้าขึ้นมา

มันก็แค่การตรวจสอบหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเบอร์นี้ไม่ใช่เหรอ? ทำไมท่านอาเรสกับคุณเกรย์สันถึงทำเหมือนพวกเขาทกำลังสืบเรื่องลับอยู่เลย? มันสร้างแรงกดดันให้พวกเขาทันที

"โอเค" หัวหน้าทีมความปลอดภัยทางไซเบอร์ออกคำสั่ง "แยกย้ายกันไปทำงาน หมายเลขคี่จะตรวจสอบข้อมูลลูกค้าทั้งหมดที่ติดต่อด้วยเบอร์โทรศัพท์ ส่วนเลขคู่จะตรวจสอบข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมดที่เกี่ยวกับเบอร์โทรศัพท์นั้น"

ด้วยความเร่งด่วน เกรย์สันกลับไปที่ออฟฟิศของประธานพร้อมถือเอกสารหนาเตอะในมือ

เจย์กำลังเลื่อนดูวีแชทของโรส เวลาเดียวกับที่เขาพบรูปโปรไฟล์ของฌอนที่เด้งขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด

มันกลายเป็นว่าหลังจากฌอนและโรสเพิ่มเพื่อนกันในวีแชท ฌอนก็ลงรูปของโมเม้นต์วีแชทของเขาบนหน้าฟีดของโรส

เมื่อเจย์มองดูรูปของฌอนและโรสที่ใช้เวลาดื่มชายามบ่ายเงียบ ๆ ร่วมกัน ก็พลันมีรอยแตกบนใบหน้าเย็นชาราวภูเขาน้ำแข็งของเขา

ท่าทีของโรสที่ดูเล่นใหญ่ต่อหน้าชายอื่นนั้นทำให้เขาเดือดปุด ๆ เขาโยนมือถือออกไปอย่างโกรธเกรี้ยว

เกรย์สันดันประตูเข้ามาในเวลาเดียวกัน "ท่านอาเรส นี่ข้อมูลครับ"

"วางไว้"