บทที่ 205

รถ Rolls-Royce จอดอยู่ที่ประตู เมื่อโรสยื่นมือของเธอออกเพื่อจะเปิดประตู เจย์ ผู้ซึ่งหาได้ยากยิ่งที่จะเอาใจผู้หญิง ก็ยื่นมือของเขาออกไปเช่นกัน จากนั้น มือของทั้งสองก็จับกันโดยปริยาย

โรสรีบหดมือกลับทันทีและมองเจย์ในขณะที่ตัวสั่น

'นี่เขาพยายามจะเปิดประตูให้เรา?'

เธอโยนความคิดนั้นไปทนัที หมอนี่เป็นคนที่ไม่ชอบการติดต่อกับโลกความเป็นจริงและเป็นนักธุรกิจมหาเศรษฐี 'เขาจะเปิดประตูรถทำไมถ้าไม่จริงใจ?'

เจย์มองความระมัดระวังของเธอแล้วรู้สึกอารมณ์เสียนิด ๆ

เขายืนอยู่ที่ประตูอยู่นาน แต่โรสเพียงแค่จ้องเขาเฉย ๆ อย่างนั้น เธอกลัวว่าเธอจะขึ้นรถไปโดยที่เขาไม่ได้อนุญาต

มือของเจย์จับที่ที่จับอยู่พักหนึ่งก่อนจะโพล่งออกมา "เข้าไป" เสียงทุ้มของเขาผสมกับร่องรอยของความหงุดหงิด

โรสงงกว่าเดิม

'นี่เขาอยากเปิดประตูให้เราจริงเหรอ? ทำไมอยู่ ๆ ก็เกิดรู้สึกอยากเป็นสุภาพบุรุษขึ้นมา?'

เธอเลื่อนตัวเข้าไปในรถ และเจย์ก็ปิดประตูให้เธอ จากนั้น เขาก็เดินไปอีกด้านแล้วขึ้นรถเช่นกัน

โรสงงแบบสุด ๆ

'เขาเลือกนั่งหลังกับเรา?'

Rolls-Royce คันหรูมีพื้นที่ห้องโดยสารที่กว้างขวางกว่ารถอื่น ๆ แต่โรสยังคงรู้สึกว่ามันแคบและหายใจไม่ค่อยออก

เธอกระวนกระวายมาก เธองอทั้งตัวจนเหมือนคันธนู

เจย์เหล่ตาและมองเธอจากระยะใกล้ เธอสวมชุดมิลาน เอชวาย ชุดชั้นสูง ซึ่งไม่ใช่แค่ดูน่าดึงดูด แต่มันยังดูสูงส่งบนตัวเธอด้วย

เธอสวยมากจนเขาใจลอยไปเล็กน้อยทีเดียว

จากนั้น เขาก็นึกได้ว่าเธอสวมชุดแสนงดงามแบบนี้ไปเพื่อจะเป็นคู่เต้นรำของฌอน เขารู้สึกเหมือนเขามอบเธอใส่จานให้ฌอน

"มีประโยชน์อะไรที่เธอไปเป็นคู่เต้นรำของฌอน?" เขาถามอย่างสบาย ๆ

โรสตอบ "เราเป็นเพื่อนกัน ฉันเลยช่วยเขาฉันมิตร ไม่มีอะไรเกี่ยวกับเงิน"

เจย์พยักหน้ากับคำตอบของเธอ ขณะที่เขาไตร่ตรองเกี่ยวกับอัตราความสำเร็จของแผนของเขา

"ฉันจะให้เงินเธอ แต่เธอต้องเป็นคู่เต้นรำของฉันแทน"