บทที่ 216

”ไม่ เมืองนางแอ่น”

“เหตุใดประธานเซเวียร์จึงมาที่นี่? ทำไมคุณไม่เริ่มต้นธุรกิจที่ไหนสักแห่งใกล้บ้าน?” โรส ลอยล์ถาม

“ผมอยากจะกระจายความเสี่ยงของธุรกิจครอบครัว…” ก่อนที่เซย์นจะมีโอกาสพูดจบ ฟรานซิสก็เริ่มไอกระแอมอย่างต่อเนื่อง

เซย์นเปลี่ยนหัวข้ออย่างรวดเร็ว "ผมต้องการสร้างอาณาจักรของตัวเอง"

“ประธานเซเวียร์แต่งงานแล้วเหรอคะ?”

"ยัง"

“พ่อแม่ของคุณไม่กังวลหรือไง?”

“ไม่นะ แต่ปู่ของผม เขากังวลมากจนล้มป่วย”

เมื่อโรสได้ยินว่าปู่ของเธอไม่สบาย ตาของเธอก็มีแววตาที่ตกตะลึงเล็กน้อย

ปู่ของเธอแข็งแรงและมีสุขภาพดีมาโดยตลอด ทำไมเขาถึงล้มป่วยอย่างกะทันหันได้ล่ะ?

“ท่านโอเคไหม?” เธอถามอย่างเป็นห่วง

ฟรานซิสเหลือบมองเธอจากกระจกมองหลัง ประเมินทุกการเคลื่อนไหวของโรส ความห่วงใยของเธอที่มีต่อคุณปู่เซเวียร์อย่างรุนแรงดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริง

ทันใดนั้นเซย์นก็รู้สึกแย่และพูดอย่างเศร้าโศกว่า “ตั้งแต่น้องสาวของผมจากไป คุณปู่ก็ล้มป่วยจากความเศร้าโศกทั้งหมด เขาไม่สามารถฟื้นตัวได้ตั้งแต่นั้นมา”

เมื่อโรสได้ยินเช่นนั้น เธอก็รู้สึกว่าหัวใจของเธอจุกแน่นขึ้น

เมื่อถึงร้านอาหาร โรสเลือกร้านอาหารจีนธรรมดาและสั่งอาหารเพื่อสุขภาพตามปกติ เซย์นและฟรานซิสจ้องมองเธอด้วยความตะลึง

“คุณลอยล์ คุณชอบอาหารเพื่อสุขภาพเหล่านี้งั้นเหรอ?”

เมื่อทั้งสองคนเริ่มสงสัยในรสชาติอาหารอ่อน ๆ ของโรส โรสอธิบาย “ฉันไม่ชอบเปลืองเงินของบริษัท”

ฟรานซิสทิ้งเนื้อหมูสองชั้นที่เพิ่งหยิบกลับลงไปในหม้ออย่างรวดเร็ว