บทที่ 218

เพื่อช่วยเซย์น เซเวียร์ โรส ลอยล์ ยินดีที่จะตัดความสัมพันธ์ของเธอกับเจย์ อาเรส

“โรส เธอต้องคิดให้ดี ถ้าเธอออกจากบ้านอาเรส เธอจะไม่ได้เจอลูกชายอีกเลย” เจย์ข่มขู่เธอ

โรสพยายามอย่างเต็มที่เพื่อหยุดน้ำตาไม่ให้เอ่อล้น เธอรู้สึกขัดแย้งมาก

เธอรู้สึกสงสารพี่ชายและปู่ของเธอ ในขณะนั้น โรสคิดได้แค่ว่าจะสำนึกผิดต่อความเจ็บปวดที่เธอได้นำมาสู่ครอบครัวอันรุนแรง

เธอพูดอย่างน่าสงสารว่า “นี่ไม่ใช่สิ่งที่นายต้องการเหรอ?”

เจย์ ซึ่งตอนแรกมาที่นี่ด้วยความคึกคะนองเพียงเพื่ออยากเห็นความบ้าคลั่ง เขาเริ่มโกรธเมื่อได้ยินคำพูดของเธอ เขาพูดอย่างโกรธ ๆ ว่า “เธอเต็มใจที่จะละทิ้งลูกชายของเธอเพื่องานที่ไร้ประโยชน์นี้หรือ? เป็นอย่างนั้นงั้นเหรอ?”

โรสมองเขา น้ำตาของเธอไหลอาบใบหน้าของเธอ “ถ้าฉันต้องการลูกชายของฉัน นายจะให้พวกเขากับฉันไหม? ถ้าฉันสู้กับนาย มันจะยังไม่มีจุดหมายใช่ไหม? ฉันอาจจะยอมแพ้ตอนนี้และทำสิ่งที่มีประโยชน์”

สีหน้าหนักใจของเธอทำให้เจย์กลืนความขมขื่นลงคอ

เขาเข้าใจความเจ็บปวดของเธอ เธอโทษตัวเองที่ทำให้ครอบครัวตกต่ำอย่างรุนแรง

เธอต้องการช่วยครอบครัวเซเวียร์ในตอนนี้

อย่างไรก็ตาม เซย์นไม่ได้แสดงความเมตตาต่อชะตากรรมของโรส ฟรานซิสยังเติมเชื้อเพลิงให้กับไฟ “ได้ยินไหม โรส? เธอถูกประธานาเซเวียร์ไล่ออกแล้ว สำหรับเงินเดือนสองปีของเธอตามกฎหมายของสัญญาเราสามารถจ่ายเงินเดือนให้เธอได้เพียงสามเดือนเท่านั้น โปรดคืนยอดคงเหลือให้เราโดยเร็วที่สุด”

เจย์พูดเสียงแข็ง "ไม่ต้องห่วง ผมจะตอบแทนให้เธอเองเป็นสิบเท่า"

ฟรานซิสยิ้มอย่างมีความสุขและกล่าวว่า “ท่านอาเรส ไม่เป็นไรสิบเท่า แม้ว่าจะเพิ่มขึ้นอีกเป็นร้อยเป็นพันเท่า แต่เราก็ยังรู้สึกตลก”

เขาใส่ร้ายเจย์เป็นนัยว่า ไม่มีทางที่พวกเขาจะยอมแลกเงินง่าย ๆ แบบนี้

เจย์เอื้อมมือไปหาโรส "มากับผม"

โรสจ้องมองเขาอย่างโกรธเกรี้ยว แววตาขุ่นเคืองกระพริบไปทั่วดวงตาสีแดงของเธอ