บทที่ 228

ฌอนเลี้ยวรถไปรอบ ๆ และขับเข้าไปในบ้าน คลาวดี้ ดรีม ที่อยู่ใกล้ ๆ

"สถานที่แห่งนี้อยู่ใกล้กับโฮไรซอน คอลเลอร์มาก"

โรสแทบจำจำนวนครั้งที่เธอย้ายบ้านไม่ได้ไปแล้วในช่วงเจ็ดปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่เธอเคลื่อนย้ายเธอรู้สึกเศร้าที่เธอเป็นเหมือนใบไม้ที่ปลิวไปตามสายลม หลงทางอยู่ตลอดเวลาไม่สามารถที่จะปักหลักได้

เธอตัดสินใจขณะมองไปที่ คลาวดี้ ดรีม เธอจะเก็บเงินมากพอและซื้อบ้านให้ตัวเอง

ร็อบบี้และเซ็ตตี้เป็นเด็กดี พวกเขาช่วยแบ่งเบาภาระของแม่ทุกเมื่อที่ทำได้

ฌอนพาโรสไปที่บ้านหลังใหม่ของเธอ บ้านหลังนี้ไม่ได้หรูหราเหมือนบ้านของเจย์ แต่บ้านสี่ห้องก็ยังฟุ่มเฟือยมากสำหรับโรส

“ขอบคุณค่ะ คุณเบล” โรสพูดอย่างซาบซึ้ง

ฌอนยิ้ม “ท่านอาเรส ให้ค่าเช่าไว้หนึ่งล้านไม่ต้องห่วง!”

หลังจากโรสเข้ามานั่ง ฌอนก็รับโทรศัพท์และออกไปอย่างเร่งรีบ

โรสรีบหยุดเขา “ฉันกำลังหางานอยู่ค่ะ คุณเบล ฉันคิดว่าคุณพอจะช่วยหางานให้ได้หรือเปล่า?” เธอพูดอย่างอาย ๆ

ฌอนยิ้ม "นั่นไม่ใช่ปัญหา รอผมโทรหานะ"

โรสพยักหน้า สายตาของเธอเปลี่ยนไปอย่างลึกซึ้งเมื่อเธอเห็นฌอนจากไป

ด้วยความสามารถของเธอ ทำให้เธอหางานได้ไม่ยาก การหางานใน บริษัท เบล เป็นเรื่องยากอย่างมาก

เธอต้องใช้เส้นสายของฌอนเพื่อเข้าสู่ บริษัท เบล

ในตอนกลางคืน เจย์และเจนส์นั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น ในโทรทัศน์เป็นเรื่องราวความรักที่เรียบง่าย

“ผมคิดว่าพ่อไม่ชอบเรื่องราวรายการเหล่านี้ด้วยแผนการที่ไม่น่าเชื่อ หรอกนะพ่อ” เจนส์พูดอย่างหงุดหงิด

พ่อไม่เคยดูโทรทัศน์ แต่คืนนี้เขาต่อสู้กับเจนส์เพื่อแย่งชิงรีโมท

“ผมตระหนักดีว่าผมสามารถเรียนรู้ได้มากมายจากตัวละครนำชายในเรื่องเหล่านี้ ดังนั้นผมจึงไม่เกลียดพวกเขามากเท่าที่เคยเป็นมา” เจย์กล่าวอย่างลึกซึ้ง

ในขณะที่พ่อและลูกชายกำลังคุยกันอยู่นั้น ในทีวีละครทั้งคู่ก็เริ่มจูบกันอย่างเร่าร้อน

เจย์เอื้อมมือออกไปและปิดตาของเจนส์ "สิ่งนี้ไม่เหมาะสำหรับเด็ก"