บทที่ 235

“เอาแบบนั้นจริงเหรอ?” โรสจ้องไปที่เจย์

‘ผู้ชายคนนี้คงคิดว่า แกรน์ เอเซีย สามารถทำอะไรก็ได้ที่เขาต้องการในเมืองอิมพีเรียลงั้นเหรอ?’

เจย์พยักหน้าอย่างจริงจัง

โรสทำอะไรไม่ถูก “ท่านอาเรส นี่คือบ้านของฌอน ฉันเป็นเพียงผู้เช่าและนายเป็นเพียงพ่อของลูกชายของฉันและเป็นเพียงผู้มาเยี่ยมเท่านั้น นายมีสิทธิ์อะไรที่จะกำหนดให้มีการเปลี่ยนแปลงในบ้านหลังนี้”

เจย์จ้องไปที่โรสอย่างไม่พอใจ เธอกลายเป็นคนเด็ดเดี่ยวต่อต้านตั้งแต่เมื่อไหร่?

โรสคิดได้ว่าเธอกำลังพูดถึงใครออกไปเมื่อครู่เมื่อเธอเห็นการจ้องมองของเขาเปลี่ยนไปเป็นสิ่งที่น่ากลัวเหมือนมีอันตรายกำลังเกิดขึ้น

เธอแกะเขี้ยวของเธอและบีบรอยยิ้มที่ประจบบนใบหน้าของเธอแทน

เจย์พลิกผ้าห่มแล้วลุกจากเตียง ใบหน้าหล่อเหลาของเขายังคงสีหน้าไม่พอใจนั้นอยู่

โรสทำอะไรไม่ถูกกับอารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาของเขา สิ่งที่เธอทำได้คือการถ่อมตัวลงเพื่อให้เหมาะกับความต้องการของเขา “เอาล่ะ ฉันไม่ขัดข้องถ้านายต้องการปรับปรุงบ้าน แต่ฉันหวังว่านายจะได้รับอนุญาตจากฌอนก่อน”

เมื่อเจย์ยืนอยู่หน้าอ่างล้างหน้า เมื่อได้ยินน้ำเสียงประนีประนอมของโรส รอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของเขา

เขาออกจากห้องน้ำในเวลาต่อมา ผมที่ยุ่งเหยิงของเขาถูกหวีอย่างเรียบ และเขากลับมามีท่าทางที่สง่างามตามปกติอีกครั้ง

เขายืนอยู่ตรงหน้าโรส ดวงตาที่ยิ้มครึ่งหนึ่งของเขาซ่อนความเจ้าเล่ห์ที่มองไม่เห็น

“ตอนนี้เธอตกลงที่จะปรับปรุงบ้านแล้ว ฉันจะแจ้งให้เบลทราบอีกที” จากการที่เจย์พูดถึงฌอน มันดูเหมือนว่าความไม่พอใจระหว่างพวกเขาจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

‘ฌอนไปทำอะไรกับเขาไว้กันแน่?’

“อื้ม!” โรสพยักหน้า

โรสไม่คิดว่าฌอนจะยินยอมตามคำขอของเขา ไม่มีใครชื่นชมคนอื่นที่ทำให้บ้านของพวกเขาไม่มีระเบียบตามเดิมหรอกนะ

เจย์โอนเงินหนึ่งล้านเข้าบัญชีธนาคารของโรส ความตะลึงของโรสลดลงเมื่อเธอได้รับการแจ้งเตือน

“ทำไมนายถึงให้เงินฉัน ท่านอาเรส?”