บทที่ 265

แนนซี่ดูเหมือนว่าเธอได้ยินสิ่งที่ไม่อยากทำ “เป็นไปไม่ได้ ฉันขอโทษผู้หญิงที่ไร้การศึกษาคนนั้นไม่ได้”

เกรย์สันได้เสนอเรื่องนี้ของเขาแล้ว แต่เมื่อฟังการโต้แย้งจากเธอจึงหมดความอดทน เขาพูดอย่างเย็นชา “ถ้าอย่างนั้น คุณเบล รอดูได้เลยว่า บริษัท เบล จะต่อสู้อย่างไรในน้ำลึก บางที - คงใกล้จะล้มละลายแล้วล่ะครับ บริษัท ลอยล์ ที่ทุกคนเรียกร้องให้เอาชนะและในตอนนี้จะกลายเป็นบริษัทอนาคตของคุณที่จะล้มละลายแทน”

แนนซี่มักจะเย้ยหยันที่บริษัทลอยล์ซึ่งใกล้จะล้มละลาย ด้วยเหตุนี้ ความคิดที่ว่าบริษัท เบล ที่โดดเด่นจะถูกลดสถานะเป็นเหมือนบริษัท ลอยล์ ที่กำลังถูกเยาะเย้ยจากผู้คนทั่วเมือง กลับกลายเป็นหัวใจที่เย่อหยิ่ง และความสง่าที่เป็นดั่งเจ้าหญิงของเธอก็เริ่มจมลงในหลุมแห่งความกลัวทีละนิด

“ได้โปรดเถอะนะ ให้ฉันพบท่านอาเรส”

เกรย์สันมองไปที่คุณนายเบลผู้เย่อหยิ่งราวกับว่าเธอเป็นสุนัขจรจัดและอดไม่ได้ที่จะขบริมฝีปากของเขา เขากล่าวอย่างเสียใจว่า “คุณนายเบล ยกโทษให้ผมด้วยที่ไม่สามารถช่วยคุณได้”

จากนั้นแนนซี่ก็ไม่สนใจภาพลักษณ์ส่วนตัวของเธอและตะโกนว่า “ท่านอาเรส ฉันชื่อแนนซี่โปรดออกมาพบฉันหน่อย ฉันรู้ว่าฉันผิดไปแล้ว”

อย่างไรก็ตาม คำตอบเดียวของเธอที่ได้รับคือความเงียบสนิทและความสงบที่ปลายสุดของทางเดิน

แนนซี่รู้สึกหดหู่ขณะที่เธอนั่งลงบนพื้น เธอปิดหน้าและเริ่มร้องไห้ “ตอนนี้ฉันรู้จริง ๆ ว่าฉันผิดไปแล้ว ท่านอาเรส…”

จากนั้น เจย์ก็เดินออกจากห้องทำงานพร้อมกับล้วงกระเป๋า เขาเดินไปหาแนนซี่ด้วยความสุขุมใจแข็ง

แนนนี่ยิ้มทั้งน้ำตาเมื่อเห็นเจย์

เธอรู้ว่าเจย์ยังคงมีความรู้สึกจากอดีตที่มีต่อเธอ

เจย์เดินมาหาเธอหยุดและขมวดคิ้ว “แนนซี่ เธอต้องการให้ฉันยกโทษให้เธอจริง ๆ เหรอ?”

แนนซี่พยักหน้าอย่างไร้เดียงสา “ท่านอาเรส ตราบใดที่คุณสามารถยกโทษให้ฉันและปล่อยบริษัท เบล ไป ฉันจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการให้ฉันทำ”

“จริงเหรอ?” เจย์ถามด้วยใบหน้าขรึม

“ใช่ค่ะ” แนนซี่ตอบกลับ

“ฉันได้ยินมาว่าเธอตบโรส 11 ครั้ง ฉันมีความเข้าใจอย่างชัดเจนเกี่ยวกับความเมตตาและความเป็นศัตรู ดังนั้น ตราบเท่าที่เธอสามารถทนต่อการโดนตบ 11 ครั้ง ที่ผู้คุ้มกันของฉันมอบให้เธอ สิ่งนี้จะลบล้างบัญชีทั้งหมด แบบนี้เป็นไง?”

หลังจากเจย์พูดจบ เขาก็ขยิบตาให้บอดี้การ์ดข้าง ๆ

บอร์ดี้การ์ดลุกขึ้นทันที และแนนซี่ก็ตัวสั่นด้วยความกลัวเมื่อเธอเห็นร่างที่แข็งแกร่งและทรงพลังของบอดี้การ์ด