บทที่ 276

เขาจะสามารถสืบย้อนไปได้สักกี่รุ่น? มันน่าจะเป็นงานที่หนัก...

“ไม่จำเป็นต้องไปตามสืบหาใครหลังจากรุ่นเธอหรอก เพราะรุ่นก่อนหน้าเธอก็สูญหายไปหมดแล้วแหละ”

เกรย์สันถูคิ้วของเขา ก่อนที่เขาจะรู้สึกยินดีปรีดาที่ตระหนักขึ้นมาได้ว่าท่านอาเรสได้เปิดเบียร์เย็น ๆ รอไว้ให้เขาแล้ว

“เซ็ตตี้น้อยนั้นยังเด็กเกินไป เช่นนั้นแล้วจะสามารถสืบค้นต้นตระกูลของเธอได้อย่างไรกันล่ะ?”

หลังจากกระบวนการทั้งหลายเสร็จสิ้น เกรย์สันกลับมาอยู่ข้าง ๆ เจย์อีกครั้ง

“เราจะได้ผลภายในกี่วัน?” เจย์ถาม

เกรย์สันชูสามนิ้ว

การทดสอบทางพันธุกรรมนั้นช่างน่ารำคาญเสียจริง โรงพยาบาลส่วนใหญ่ต้องใช้เวลาในการรอผลการทดสอบถึงครึ่งเดือน อย่างเร็วก็ประมาณ 1 อาทิตย์ถึงจะเสร็จสิ้น

เกรย์สันสามารถต่อรองให้ได้ผลการทดสอบเพียง 3 วัน ด้วยการใช้เส้นสายที่กว้างขว้างของเขานั่นเอง

แต่อย่างไรก็ตาม สำหรับเจย์แล้วเขายังไม่ค่อยพอใจ “มันนานเกินไป”

เกรย์สันทำหน้ายู่เข้าหากัน “โธ่ ท่านอาเรสครับ ที่นี่ไม่ใช่แกรนด์ เอเชีย นะครับ เราต้องทำตามกฏของเขา”

“งั้นก็ไปติดตั้งโปรแกรมการตรวจสอบทางพันธุกรรมที่แกรนด์ เอเชีย ด้วย นายจะต้องเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้”

หมดคำที่จะพูด เกรย์สันได้แต่เหม่อมองท้องฟ้า

ทำไมเขาต้องมารับภาระนี้มาเพิ่มด้วย

หลังจากออกมาจากศูนย์พันธุกรรม เจย์ยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา มันยังเช้าอยู่เลย

“เกรย์สัน พาฉันไปโรงถ่ายภาพยนตร์ ทรานซิตี้”

เกรย์สันมองเจอย่างตกตะลึงเพราะเขาเกลียดการไปที่นั่นจะตายไป

โรงถ่ายภาพยนตร์ ทราน ซิตี้ เป็นแหล่งที่อยู่ของพวกสาวสวยคนดัง เป็นที่นิยมของบรรดาคนรวยที่จะชอบไปสังสรรค์กันเพราะเป็นการง่ายที่จะได้คัดเลือกพวกสาวๆ ที่เหมาะสมให้กับพวกเขาแล้ว

อย่างไรก็ตามท่านอาเรสก็ไม่ใช่หนึ่งในพวกนั้นอย่างแน่นอน เพราะเมื่อมีผู้หญิงเข้ามาใกล้กับเขาในระยะสิบก้าว ท่านอาเรสก็มักจะมีอาการปวดท้อง

สำหรับคนที่ไม่รู้ก็มักจะคิดว่าทา่นอาเรสเป็นโรคกระเพาะอาหาร แต่สำหรับคนที่รู้เหตุผลก็มักจะคิดว่าท่านอาเรสต้องอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิต

อย่างไรก็ตาม วันนี้ต้นบุนนาคก็ได้ออกดอกเสียที

เกรย์สันขับรถไปส่งท่านอาเรสที่โรงถ่ายภาพยนตร์ ทรานซิตี้ อย่างมีความสุข