บทที่ 278

“คุณลุงใจร้าย หนูขอสาปแช่งให้คุณลุงให้ไม่มีลูกสาวเป็นของตัวเอง”

เพี๊ยะ...

เจย์ง้างมือขึ้นและตบเธอ

“เธอมีความคิดที่เลวทรามแบบนี้ตั้งแต่เด็กได้ยังไงกัน?” เขาคำราม

คำพูดของเซ็ตตี้น้อยจี้เขาตรงจุดที่เขาเจ็บปวด

เขาคงไม่สามารถมีลูกสาวกับแองเจลีนได้

เกรย์สันมองทั้งสองคนที่นั่งตรงเบาะหลังอย่างกลัว ๆ

แม้ว่าแรงตบไม่ได้แรงนัก แต่เจย์ก็เสียใจในการกระทำของตนเองหลังจากได้เห็นใบหน้าของเซ็ตตี้น้อยที่ทั้งเสียใจและคนไม่พอใจ

เซ็ตตี้น้อยทวีความโกรธและฉุนเฉียวหลังจากถูกตบ สังเกตได้จากมือที่กำหมัดแน่น เธอตะโกนกลับใส่เจย์ว่า “หนูเกลียดคุณลุง”

เซ็ตตี้น้อยเปิดใช้นาฬิกาอัจฉริยะของโทรก่อนจะโทรหาโรส “คุณแม่อยู่ที่ไหนคะ? คุณลุงอาเรสใจร้าย เขาตบหนู!”

หัวใจของโรสแตกสลายเมื่อได้ยินเสียงของเซ็ตตี้น้อยที่ร้องไห้อย่างน่าสงสารอยู่ในสาย

หลังจากที่รู้ว่าเจย์ตีเซ็ตตี้น้อย โรสก็ถึงกับตกใจและมีอาการหน้ามืดคล้ายจะเป็นลม

โจเซฟินพยุงเธอไว้ “พี่สะใภ้ ไหวหรือเปล่า?”

“โจเซฟิน พี่ชายของคุณตบเซ็ตตี้น้อย เขาตบเซ็ตตี้น้อย เขาทำได้อย่างไร? ทั้งที่ติดหนี้เซ็ตตี้น้อยไว้ตั้งมากมาย...” โรสน้ำตาไหลอาบแก้ม

หัวใจของเธอเจ็บช้ำจนแทบหายใจไม่ออก

“พี่ชายของฉันมันเลวอะไรขนาดนี้ ฉันจะโทรหาเขา”

โจเซฟินหยิบโทรศัพท์ออกมาและต่อสายหาพี่ชายทันที ทันใดนั้น เสียงเย็น ๆ ของเจย์ก็ดังขึ้นมา

“อยู่ไหน?”

“สวนทะเลสาปใต้!” โจเซฟินส่งพลังโกรธไปยังพี่ชายของเธอ เพราะเธอยังได้ยินเสียงที่สวมบทวางอำนาจก็ยิ่งทำให้เธอหงุดหงิด

รถของเจย์หยุดตรงหน้าโรสและโจเซฟินในไม่ช้า