บทที่ 280

เจย์ยื่นมืออกไปและเกรย์สันส่งโทรศัพท์ให้เขาทันทีอย่างรู้งาน

เจพูดเสียงเย็น “ลุงไม่อยากได้รถมาายบัคคันใหม่ล่าสุดหรอ? ช่วยผมเอาโรสกลับมาให้ได้ ผมจะซื้อให้คันหนึ่ง”

จอห์นแปลกใจ “เจย์ หลานมั่นใจนะว่าอยากจะแต่งงานกับโรสอีกรอบ เฮ้ ฉันจะเป็นลุงคนที่สี่ที่ดีและต้องเตือนหลานเกี่ยวกับเรื่องนี้ คุณสมบัติแบบนายน่ะ มองให้รอบสิ นายไม่จำเป็นจะต้องเอาคอไปแขวนไว้กับต้นไม้ต้นเดียวนะจริงไหม?”

“หยุดพล่ามสักทีเถอะน่า” เจย์สั่ง

เห็นแก่รถมายบัคคันใหม่เขาตัดสินใจที่จะอดทนกับความหยาบคายของหลานชายตัวน้อยสักหน่อย “อย่าเพิ่งใจร้อนสิ ฉันขออธิบายเป้นขั้นเป็นตอนกับนายหน่อย อย่างแรกโรสไม่ใช่ผู้หญิงที่เห็นแก่เงิน เราก็เห็นกันแล้วตอนที่ร็อบบี้น้อยปฏิเสธที่จะไม่รับเงินจากปู่ทวด เธอจนก็จริง และออกจะเป็นผู้หญิงที่โง่เง่า ที่เหลือแต่ใส้”

“จอห์น อาเรส ระวังคำพูดของลุงหน่อยนะ” เจย์กล่าวอย่างขุ่นเคือง

“โย่ ไม่นะเจย์ นายเคยหวังให้พวกเราทุกคนช่วยกันถุยน้ำลายใส่เธอจนเธอจมน้ำตาย แล้วตอนนี้หลานกลับมาโกรธที่เราพูดจาไม่ดีเพียงเล็กน้อยเมื่อพูดถึงเธอ? นี่ไม่ใช่ว่านายชอบเธอเข้าแล้วนะ ใช่ไหม?” จอห์นพูดอย่างหยอกล้อ

“เอาล่ะ เธอไม่ได้โง่ เธอแค่รักนายมากเกินไป แม้แต่เงินสักแดงเดียวจากครอบครัวอาเรสเธอก็ไม่เคยรับ เธอให้กำเนิดลูก ๆ ของนาย แถมยังเลี้ยงพวกเขาจนโต มันหมายความได้อย่างเดียวว่าเธอรักหลานอย่างสุดหัวใจ” น้ำเสียงของจอห์นเริ่มขุ่น

“ดูตัวนายสิ ทั้งฉลาด หุ่นดี แถมหน้าตายังหล่อเหลา พระเจ้าช่างใจดีกับนายนัก แม้แต่ความรักท่านยังประทานรักที่บริสุทธิ์มาให้ ลุงละอิจฉาเสียจริง”

ครั้งนี้เจย์ไม่ได้แผลงฤทธิ์ขัดจอห์น แต่เขากับจมอยู่กับการไตร่ตรองตนเอง

ทำไมจอห์นถึงบอกว่าโรสชอบเขา แต่เขาไม่เคยเห็นมันด้วยตนเองเลย?

ทุกครั้งที่ทะเลาะกันและเธอพยายามทำให้เขาเจ็บ เขากลับคิดว่านั่นคือตัวตนที่แท้จริงของเธอ

แต่ปรากฏว่ามันไม่ใช่เลย

เธอแค่พยายามปกปิดความรักที่เธอมีต่อเขา เพราะเธอกลังว่าเขาจะใช้ความรักที่เธอมีต่อเขาย้อนกลับมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอ

“สำหรับผู้หญิงแบบโรสที่อยู่เพื่อความรัก นายจะต้องกลับไปเป็นที่พึงพอใจของเธอ การให้ดอกไม้เป็นสิ่งที่วิเศษ เเต่มันก้ดีนะ ถ้าดอกไม้ไม่สามารถทำให้นากลับมาอยู่ในสายตาของเธอได้ เครื่องเพชรก็ได้ โดยเฉพาะพวกเครื่องประดับสั่งทำ รับรองว่าทำให้เธอน้ำตาตกแน่นอน สองอย่างนี้แหละเป็นอาวุธที่ดีที่สุดในการง้อผู้หญิง”

เจย์เข้าใจได้ในทันทีและวางสายอย่างไม่ใยดี