บทที่ 300

แม่ของเจย์รู้สึกใจสลายแทนลูกชายและโกรธเธอมาก ภายในใจคิดเพียงว่า “โรส ลอยล์ นี่เจย์ของฉันต้องดูแลลูกสาวที่เธอทิ้งไว้ที่นี่งั้นเหรอ?”

เธอหยุดชั่วคราว แล้วพูดอย่างโกรธ ๆ ว่า “เจย์ ไม่ห่วงเซ็ตตี้น้อยเกินไปเหรอ? เธอไม่สบายงั้นเหรอ? เขากังวลแค่ไหนกันถึงได้ขับรถเร็วขนาดนั้น?”

จอห์นกล่าวว่า “พี่สะใภ้ คุณไม่รู้เหรอเจย์ชอบโรส เป็นธรรมดาอยู่แล้ว ที่เขาปฏิบัติต่อเซ็ตตี้น้อยแตกต่างกันไป ถ้าหากเขาได้รักใครแล้ว เขาก็จะรักทุกคนที่เชื่อมโยงกับพวกเขาด้วย”

ณ โรงพยาบาล แกรนด์ เอเซีย

เจย์ได้อุ้มเซ็ตตี้น้อยไปที่ห้องฉุกเฉิน เมื่อหมอเวรเห็นว่าท่านอาเรสมาที่นี่ด้วยตัวเอง สายตาของพวกเขาก็จ้องไปที่เขาด้วยความไม่น่าเชื่อ

นี่ท่านอาเรสผู้หยิ่งผยองของพวกเขาที่ปฏิเสธการช่วยเหลือกับผู้อื่นมาโดยตลอดไม่ว่าจะเป็นใครก็ตามไม่ใช่เหรอ?

แต่เขาอุ้มเด็กมารักษางั้นเหรอ?

นี่คือท่านอาเรสที่อยู่ในโลกแห่งความจริงหรอเนี่ย มันรู้สึกไม่จริง!

“คุณกำลังมองหาอะไรกันอยู่? รักษาเธอเร็วเข้า”

“ครับ ท่านอาเรส”

หมอได้ตรวจดูลำคอของเด็ก ตรวจวัดหัวใจและตรวจปอด จากนั้นมองไปที่ท่านอาเรสอย่างใจเย็น “ท่านอาเรส ต่อมทอนซิลของเด็กน้อยอักเสบ”

เจย์ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

จากนั้นหมอกล่าวเพิ่มเติมว่า “ต่อมทอนซิลของเด็กบวม เราจำเป็นต้องลดการอักเสบ หากไม่ทานยาปฏิชีวนะ เด็กอาจจะเกิดการอักเสบอีกได้”

“โทรไปสิ โทรหาผู้เชี่ยวชาญในแผนกระบบทางเดินหายใจเพื่อขอคำปรึกษาพวกเขา”

หมอ "... "

ท่านอาเรส นี่มันไม่จำเป็นถึงขนาดนั้นจริง ๆ!

นี่เป็นเพียงกรณีเล็กน้อยในโลกการแพทย์!

อย่างไรก็ตาม เจย์ไม่เต็มใจที่จะปล่อยให้ลูกสาวตัวน้อยของเขามีระบบภูมิคุ้มกันของเธอถูกทำลายโดยยาปฏิชีวนะ