บทที่ 303

“คุณปู่!” เจย์เดินไปหาปู่ของเขาและเรียกด้วยความเคารพ

ท่านปู่อาเรสเงยหน้าขึ้นและเหล่มองไปที่เขา ปู่ชี้นิ้วไปที่เขา มันสั่นอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากความโกรธ “บอกฉันมาสิ มันคุ้มไหม ที่ทำทั้งหมดนี้เพื่อผู้หญิงคนเดียว?”

การแสดงออกของเจย์ดูเคร่งขรึมและดุดัน เขาตอบทันทีว่า “คุ้ม”

เมื่อเทียบกับสิ่งที่แองเจลีนทำเพื่อเขา สิ่งเหล่านี้ผมคิดว่ายังไม่สามารถคำนวณได้ว่าเท่าไหรกันเมื่อเทียบกับที่เธอทำไปด้วยซ้ำ?

ท่านปู่อาเรสโกรธมากจนหายใจไม่ออก เขาแทบไม่สามารถพูดได้อีกต่อไป “แก แก… แกทำให้ฉันผิดหวังจริง ๆ”

แจ็ค อาเรส พ่อของเจย์ รีบเดินเข้าไปตำหนิลูกชายอย่างรุนแรงทันทีว่า “เจย์ ดูท่าทีของนายตอนคุยกับปู่สิ”

จอห์นซ้ำเติมทุกอย่างโดยพูดว่า “เจย์ดูอวดดีด้วยอารมณ์เขาตอนนี้ ดังนั้นเขาจึงปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกันด้วยอารมณ์นั้นของเขา พ่อจะไม่โทษเขาหรอก แจ็ค”

เจย์ยิงแสงสะท้อนให้จอห์นอย่างไร้ความปรานี “บางทีลุงควรหุบปากซะ”

จอห์นใช้มือลูบปลายจมูกของเขาอย่างเขินอายและนิ่งเงียบ

เมื่อเห็นว่าเจย์ไม่ได้ไตร่ตรองถึงทัศนคติของตัวเอง ท่านปู่อาเรสก็ยิ่งโกรธมากขึ้น เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เกรี้ยวกราด “เจย์ แกไม่เคยคิดว่า โรส ลอยล์ อาจจะไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาเลยเหรอ? เธอสามารถตั้งครรภ์กับทายาทอาเรสได้เนื่องจากบุคลิกที่เจ้าเล่ห์ของเธอ แกไม่คิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ฉลาดล้ำลึกและมีความสามารถในการคิดแผนหลอกล่อแกเลยเหรอ?”

เจย์ไม่ยอมให้ใครมาทำให้ชื่อของโรสมัวหมองและโต้กลับด้วยน้ำเสียงดุดันทันทีว่า “คุณปู่ครับ โรสไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คุณอธิบายไว้”

เธอเป็นผู้หญิงที่มีชีวิตและตายเพราะความรัก เธอเป็นผู้หญิงที่แอบรักเขามาตลอดสองชั่วอายุคนและบอบบางราวกับไข่แดงที่ไม่มีเปลือก เธอบริสุทธิ์อ่อนแอและเปราะบาง

เขาจะไม่ยอมให้ใครทำร้ายเธออีกต่อไป

เนื่องจากความพยายามอย่างเต็มที่ของเจย์ในการปกป้องโรส ทุกคนในห้องจึงรู้สึกว่าพฤติกรรมของเจย์ไม่สามารถเดาอารมณ์ของเขาได้

“เจย์ นายไม่เคยเข้าใกล้กับผู้หญิงคนไหน แล้วทำไมจู่ ๆ นายถึงหลงไหล โรส ลอยล์ ล่ะ? ฉันคิดว่าเธอคลอบงำตัวนายอยู่นะ” ป้าคนที่สองของเขากล่าว

“ถูกต้อง เจย์ นายเป็นคนใจแข็งมาตลอด แต่นายก็ขับรถผ่าไฟแดงกลางดึกเพื่อลูกสาวของ โรส ลอยล์ เนี่ยนะ แล้วตอนนี้นายยังพูดคุยกับปู่ของนายอย่างเปิดเผย มันดูเหมือนว่านายจะไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว” ป้าคนที่สามของเขาเห็นด้วย