บทที่ 308

อย่างไรก็ตามเด็กคนนี้ก็ไม่มีครอบครัวมาอยู่เป็นเพื่อน เพราะเหตุนี้จึงทำให้ผู้นวดบำบัดสงสัยเล็กน้อย

เจย์กระตือรือร้นอยากจะรู้ว่าคุณพ่อเป็นคนแบบไหนในใจของเซ็ตตี้น้อย ดังนั้นขายาวที่กำลังก้าวออกมาก็ถอยกลับอย่างฉับพลัน

เซ็ตตี้น้อยก้มหัวลงต่ำและกระซิบว่า "คุณพ่ออยู่ที่นี่ค่ะ แล้วคุณพ่อก็ไปข้างนอกอีก"

"อ๋อ" นักบำบัดหยุดถาม มันไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับเธอที่เด็ก ๆ จะมีพ่อแม่ที่ไร้ความคิด

อย่างไรก็ตาม ชายที่อยู่หลังผ้าม่านถึงกับตกใจกับคำตอบของเซ็ตตี้น้อย

เซ็ตตี้น้อยรู้อย่างแน่ชัดว่าเขาเป็นพ่อใช่ไหม?

ทำไมเธอยังเรียกเขาว่าคุณลุง?

"เซ็ตตี้ หนูทั้งสวยและน่ารัก คุณแม่และคุณพ่อจะต้องรักหนูมาก" นักบำบัดพูดคุยกับเซ็ตตี้น้อย มันคือความการเบี่ยงเบนความสนใจจากการไม่สบาย และเธอก็คิดว่าเซ็ตตี้น้อยช่างน่ารักจริง ๆ

"คุณแม่รักหนู แต่คุณพ่อไม่รักหนูค่ะ" เซ็ตตี้น้อยตอบอย่างเฉยเมย

เจย์ถอนหายใจและเปิดผ้าม่าน เมื่อคุณหมอเห็นเจย์ เธอลุกขึ้นยืนอย่างตกใจและเอ่ยออกมาอย่างให้ความเคารพ "ท่านอาเรส"

เจย์พูด "ทำต่อเถอะครับ"

คุณหมอค่อนข้างตกใจ เธอนั่งลงอย่างประหม่าและนวดให้กับเซ็ตตี้น้อยต่อ

เธอสาปแช่งในใจ ท่านประธานมาที่แผนกเพื่อชี้แนะการทำงานของเธอหรือเปล่า?

เจย์นั่งอยู่ข้างเตียงของและเอื้อมมือไปสัมผัสเซ็ตตี้น้อย เขาถามอย่างนุ่มนวลว่า "รู้สึกดีขึ้นไหม?"

เซ็ตตี้น้อยพยักหน้า

คุณหมอยังคงตกใจ ผู้พิทักษ์ของเซ็ตตี้น้อยคือท่านประธาน?