บทที่ 332

โชคดีหรอกนะ ที่ความรังเกียจของเขาถูกซ่อนไว้อย่างดี จู่ ๆ นิ้วเรียวของเขาบีบนิ้วที่ไม่ขัดขืนของโรสอย่างสง่างาม เจย์หันไปจ้องมือเล็ก ๆ ของเธอก่อนที่จะกลืนปิดคลุมมันเข้าไปด้วยมือที่ใหญ่กว่าของเขา

ความรู้สึกคุ้นเคยกลับคืนมา

ปลายนิ้วเรียวและอ่อนนุ่มของเธอถูกจับไว้ในมือของเขา

ความดีใจเป็นประกายในดวงตาของเขา

แต่แล้ว โรสบ่นอยู่ภายใน ทำไมเขายังไม่ผลักเธอออกไป? คิดว่าเธอจะได้เข้าไปสู่ระดับของความไร้ยางอายเช่นกัน

กำลังที่ตจะยอมแพ้ แต่เธอกลับดันตัวเองเข้าไปในอกของเขามากขึ้น การกระทำเช่นนี้แสดงควบคู่ไปกับการแต่งกายท่อนบนที่บอบบางของเธอและการที่เธอไม่สวมเสื้อคาร์ดิแกนนั้นแทบจะไม่มีใครคาดคิดว่าจะเป็นผู้หญิงที่สง่างาม

ความเย็นชาอยู่ในดวงตาของเจย์ทันที

มีเสน่ห์ดึงดูดลูกค้าด้วยเสน่หาแบบนี้ของเธอได้อย่างไรกันฌอน? ความกระทำชั่วร้ายอะไรกัน

เมื่อเหลือบมองไปที่เขา โรสก็ยิ่งดุร้ายและคล้องแขนของเธอไว้รอบคอของเจย์ แววตาเย็นชาของเขาทำให้เธอเชื่อว่าแผนของเธอได้ผล...

เธอเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่ยั่วยวน “ท่านอาเรสมาที่นี่เพื่อรับบทภาพยนตร์ของ นภาเดือนหงาย ในวันนี้เหรอคะ? คุณเป็นคนใจแคบ ไม่ใช่เหรอท่านอาเรส... ”

เจย์เหลือบมองผู้หญิงในอ้อมแขนอย่างสิ้นหวัง เธอเคยคิดบ้างไหมว่าเธอไม่อาจต้านทานเขาได้หรอกนะ? ถึงกระนั้น เธอก็เลื้อยไปที่เขาเหมือนงู

“บริษัท อาเรส ไม่สามารถใส่ใจน้อยลงเกี่ยวกับบทภาพยนตร์เพียงอย่างเดียวสินะ” แขนรอบ ๆ โรสกระชับแน่น

“ฉันแค่อยากรู้ว่านายคิดอะไรอยู่ที่จ้างเลขาของนาย ฌอน? เธอมีความสามารถมากพอที่จะขโมยธุรกิจของยจีนส์ขนาดนั้นกัน”

โรสพยายามหายใจราวกับว่าอากาศถูกบีบออกจากปอดของเธอ

“ตอนนี้คุณก็รู้แล้ว ท่านอาเรส ฉันเป็นคนที่ขโมยสัญญาของท่านจีนส์มาเอง” โรสกระพริบตาอย่างไร้เดียงสา แม้ว่าจะมีความรู้สึกเศร้าหมองอยู่ในใจก็ตาม

เจย์ยกคางของเธอขึ้นมา “เธอเป็นคนที่มีความสามารถ แม้ว่าฉันจะต้องเตือนเธอก็ตาม แต่ความสำเร็จนั้นที่ต้องการมากกว่าแค่บทภาพยนตร์ที่ร้อนแรงนี้ เธอจะต้องมีนักแสดงชั้นยอดเช่นกัน”

“มันแน่นอนอยู่แล้วค่ะ ท่านอาเรส เรามีนักแสดงระดับแนวหน้าของเราที่บริษัทเบลอยู่แล้ว”

เจย์ยิ้ม “มีนักแสดงชั้นยอดคนเดียว โง่ ๆ เนี่ยนะ”

รอยยิ้มของโรสจางลงขณะที่เธอมุดตัวออกจากอ้อมแขนของเขา