บทที่ 34

เมื่อเจนสันเดินทางมาถึงห้างสรรพาสินค้าตามเวลานัดหมาย หนูน้อยร็อบบี้จึงรีบเร่งขี่สกู๊ตเตอร์ตัวเก่งเข้าไปหาทันที “เจนสัน!”

ทันทีที่ร็อบบี้น้อยปรากฏตัวตรงหน้า ใบหน้าที่เคยเย็นชาเริ่มค่อย ๆ ผ่อนคลายคง

เด็กน้อยหยุดสกู๊ตเตอร์ก่อนเอ่ยบอกถึงแผนการอย่างฉับพลัน “เจนสัน เราต้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันที่ห้องน้ำ หลังจากนั้นฉันจะไปเรียนแทนนาย และนายต้องไปแทนฉัน พอเลิกเรียนฉันกลับไปที่คฤหาสน์โฮไรซอน คอลเลอร์ ส่วนนายกลับไปที่บ้านของฉันในเมืองสเปลนดิด ถ้าทำแบบนี้พ่อกับแม่ไม่มีทางจับได้แน่นอนว่าเราสลับตัวกัน”

“เมืองสเปลนดิดเหรอ?”

เป็นอีกครั้งที่เจนสันรู้สึกคุ้นหูกับชื่อเมือง ๆ นี้ ก่อนที่ความทรงจำต่าง ๆ จะย้อนกลับเข้ามาในสมอง หมายเลขตัวตนของแฮกเกอร์ที่มีชื่อว่า นายท่านร็อบบี้ คนที่แฮกข้อมูลงานแกรนด์เอเชียไปเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เจนสันเริ่มประติดประต่อเรื่องราว

“นายคือยูเซอร์มิสเตอร์ร็อบบี้เองเหรอ?”

ร็อบบี้ยิ้มรับเจื่อน ๆ ก่อนเอ่ย “ก็เพราะพ่อใจร้ายกับแม่ก่อน ฉันแค่อยากจะให้บทเรียนเล็ก ๆ น้อย ๆ กับพ่อบ้าง”

“เด็กน้อยจริง ๆ” เจนสันบอกกลับอย่างเฉยชา

เห็นดังนั้นร็อบบี้จึงดึงแขนคนตรงหน้าไปยังห้องน้ำมพลางเอ่ยขอร้องจริงจัง “เจนสัน นายช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับได้ไหม ถ้าพ่อรู้ว่าฉันดื้อรั้น เขาจะต้องไม่ชอบฉันแน่ ๆ”

เมื่อกล้าเอ่ยขอ เด็กหนุ่มที่ยึดมั่นเรื่องความซื่อสัตย์อย่างเจนสันจึงตอบไป “ได้แน่นอน”

คำพูดที่เชื่อถือได้ทำให้ร็อบบี้ใจชื่น “ฉันดีใจที่มีพี่น้องแบบนายนะ”

เจนสันได้แต่ชะงักนิ่ง นี่เป็นครั้งแรกเลยได้ยินคำชื่นชมจากเด็กคนอื่น

เด็กทั้งสองรีบเปลี่ยนชุดก่อนจะออกมาจากห้องน้ำ ตอนนี้ชุดของเจนสันได้เปลี่ยนเป็นเสื้อยืดสีเขียวสดลายตัวการ์ตูนอาร์เมอร์ฮีโร่สุดเจ๋ง กับการเกงยีนส์พอดีตัว พร้อมหมวกแก๊ปที่ในความรู้สึกฮิปฮอปเท่ ๆ และอาจจะเพราะการแสดงออกที่ดูเฉยชาของเจนสัน ทำให้ผู้คนที่ผ่านไปมาคิดว่าเขาเป็นซุปเปอร์สตาร์เด็กดี ๆ นี่เอง

ส่วนร็อบบี้น้อยนั้นใส่ชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงสีดำสไตล์คลุมโทนของเจนสัน และรองเท้าหนังมันวาวสีดำคู่สวย ร็อบบี้เป็นเด็กที่ค่อนข้างจะมีบุคลิกที่น่าดึงดูด ทรงผมที่ดูนิ่มสวยจัดทรงดี ทำให้เด็กน้อยกลายเป็นเจ้าชายน้อยที่กำลังเดินออกมาจากร้านหนังสือคลาสสิคกลาย ๆ