บทที่ 342

ท่านอาเรสจะปล่อยให้แฮ็กเกอร์ที่ทำลายเซิร์ฟเวอร์ภายในของอาเรสไปแบบลอยนวลได้อย่างไร?

“ฉันต้องสร้างระบบป้องกันอาเรสขึ้นมาใหม่” เจย์กล่าวหลังจากหยุดเงียบไปนาน

เกรย์สันตกใจ นั่นไม่ได้ฟังดูเหมือนท่านอาเรสเลย

ในการต่อต้านศัตรู ท่านอาเรสมักจะฆ่าคนหนึ่งเพื่อเป็นการเตือนคนอื่น ๆ แต่แล้ว คราวนี้เขาแค่จะปรับปรุงระบบป้องกันของเครือข่ายอาเรสเป็นการส่วนตัวถึงแม้สภาวะร่างกายของเขาจะเป็นแบบนี้?

วิธีการเผชิญหน้ากับศัตรูแบบนี้ปรานีเกินไปหรือเปล่า?

“ได้ครับ ท่านอาเรส” เกรย์สันยอมเห็นตามด้วยเช่นนั้น

เขาเชื่อว่าทุกการการตัดสินใจของประธานั้นไตร่ตรองอย่างพิถีพิถันและสมเหตุสมผลเสมอ หากมีแง่มุมที่ไม่มีใครเข้าใจตามนั้น นั่นอาจหมายความว่าพวกเขาขาดสติปัญญาเท่านั้นที่จะคิดออก

จีนส์ถามด้วยความไม่พอใจ “พี่ใหญ่ เราจะปล่อย เดอะ เมาน์เทน บลูม ไปอย่างง่ายดายแบบนี้งั้นเหรอ?”

“ปล่อยพวกเขาไปเหรอ? ไม่มีทาง” เจย์ตอบพร้อมกับเส้นเลือดขึ้นทั่วดวงตาของเขา มันทำให้เขาดูเหมือนคนติดยากระหายเลือด

ไม่มีทางที่เขาจะปล่อยให้เธอหนีไปกับเรื่องนี้ได้

“งั้น ฌอน เบล ล่ะ?” จีนส์ถาม

เจย์มีรูปลักษณ์ที่ชั่วร้าย “กำจัดอัณฑะเขาซะ” ผู้ชายคนนี้กล้ายั่วยวนผู้หญิงของเขาได้ยังไง?

จีนส์สั่นสะท้านไปหมดทั้งตัว “พี่ใหญ่ นายไม่ได้พูดจริงใช่ไหม? ถึงแม้ว่าฌอนจะน่ากลัว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องทำร้ายให้เขามีลูกไม่ได้ ใช่ไหม?

พี่ใหญ่ปรานีต่อ เดอะ เมาน์เทน บลูม ดังนั้นทำไมเขาถึงไร้ความปราณีต่อฌอนกันล่ะ?

“พี่ใหญ่ อย่างน้อยที่สุด เขาก็เป็นลูกชายของลุงเบล การสอนบทเรียนให้เขาก็เพียงพอแล้ว” จีนส์ร้องขอความเห็นใจให้ฌอน

“นายกำลังสอนฉัน แล้วจะให้ฉันควรทำสิ่งต่าง ๆ ตอนนี้อย่างไรดี?” เจย์เปล่งประกายมาที่เขา น้ำเสียงของเขาเย็นชาราวกับน้ำแข็ง

จีนส์ดึงเสื้อของเขาและคร่ำครวญ “พี่ใหญ่ ฉันกังวลว่านายจะอธิบายให้ลุงเบลฟังไม่ได้ถ้านายทำให้ฌอนพิการ เขาเป็นทางเดียวที่ลุงเบลจะส่งต่อมรดกของเขา นายไม่คิดหน่อยเหรอ?”

“เขาสอนลูกชายไม่ถูกต้อง”