บทที่ 360

ต่อมา เขาได้พยายามใช้เซ็กส์เพื่อไม่ให้เธอจากไป

โจเซฟินสังเกตเห็นสีหน้าอ่อนล้าบนใบหน้าพี่ชายของเธอและถอนหายใจเฮือกใหญ่ “อย่าบอกนะว่านายทำผิดสองข้อนั้น?”

โจเซฟินเอามือตบหน้าผากและพูดก่อนจะจากไปด้วยสีหน้าเศร้า ๆ “ถ้าอย่างนั้นนายก็ย่อยยับแล้ว”

ที่นอกหน้าต่างจะเห็นโรสเล่นกับ เด็ก ๆ ในสวน

เสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ได้ยินมาถึงห้องหนังสือของเจย์ เจย์เดินไปที่หน้าต่างดึงผ้าม่านและเฝ้ามองพวกเขาอย่างเงียบ ๆ

เมื่อถูกล้อมรอบไปด้วยลูก ๆ ของเธอ โรสมีรอยยิ้มสดใสบนใบหน้า ราวกับว่าเธอไม่มีความทั้งอ่อนแอหรือยอมแพ้ เมื่อเธออยู่กับลูก ๆ ของเธอ

เจย์เผยรอยยิ้มที่อ่อนโยน

เมื่อซอนเดอร์ทำอาหารกลางวันเสร็จเด็ก ๆ ก็ลากโรสไปที่โต๊ะอาหาร

โรสรู้สึกว่าผิดที่ผิดทาง ในขณะที่เธอมองไปที่เจย์ด้วยอาการสั่นสะท้าน

ดูเหมือนเจย์จะสังเกตเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในใจของเธอและรู้สึกปวดหัวใจ

'โจเซฟินพูดถูก โรสมีจิตวิญญาณที่อ่อนไหว ความภาคภูมิใจของเธอนั้นจะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกเธอหรือเหยียบย่ำเธอ

'ฉันคิดว่ามีเพียงคนที่ประสบกับความโชคร้ายเท่านั้นที่จะมีบุคลิกที่ซับซ้อนเช่นนี้ได้'

"นั่งลง!" เสียงของเขามีความอ้างว้างเล็กน้อย

'เราต่างก็เป็นหุ่นเชิดอยู่ในเงื้อมมือของโชคชะตา'

'ความสัมพันธ์ของเรานั้นมีตึงเครียดเช่นนี้'

"ขอบคุณ" โรสรู้สึกขอบคุณที่เขายังคงเป็นสุภาพบุรุษกับเธอต่อหน้าเด็ก ๆ

ร็อบบี้น้อยดึงโรสให้อยู่ข้างเจย์ "คุณแม่นั่งลง"

โรสรู้สึกราวกับว่าเธอกำลังนั่งบนความกังวลใจ

ขณะที่ครอบครัวกำลังเพลิดเพลินกับอาหารของพวกเขา โทรศัพท์ของเจย์ก็ดังขึ้น

เมื่อเจย์รับโทรศัพท์ เขาก็ได้รับการต้อนรับด้วยน้ำเสียงที่โกรธเกรี้ยวของฌอน เบล

"ท่านอาเรส คุณขังผมไว้หลายวันแล้ว หมายความว่ายังไง? คุณเสียบทภาพยนตร์ไม่กี่ตัว คุณจะต้องทำตัวเด็กขนาดนี้เลยเหรอ?”

ช้อนส้อมที่โรสถืออยู่หลุดจากมือเธอ

เจย์สังเกตเห็นท่าทางตื่นตระหนกของเธอ “ ทำไม เธอเป็นห่วงเขาเหรอ?”