บทที่ 362

"พี่ชายของเธอเห็นด้วยตามนี้หรือเปล่า?"

โจเซฟินพูดว่า “ฉันคิดว่าพี่ชายของฉันมีความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับความรักและตอนนี้ก็แบ่งแยกเซย์นน้อยลง เขาบอกว่าถ้าฉันตกหลุมรัก ฉันควรพาผู้ชายคนนั้นมาบ้านเพื่อเสนอต่อพ่อแม่ของเรา เขาไม่ได้พูดถึงเรื่องห้ามไม่ให้ฉันติดต่อกับเซย์นเป็นพิเศษ"

โรสอ่อนปวกเปียก เจย์เคยเกลียดสิ่งนั้น เมื่อใดก็ตามที่เซย์นผู้ซึ่งไม่มี-อะไร-ดีเข้าใกล้น้องสาวที่มีค่าของเขา

อะไรทำให้เขาเปลี่ยนใจ?

“ให้ฉันทำงานให้เสร็จก่อน แล้วฉันจะหาเวลาไปกับเธอ” โรสเสนอ

โจเซฟินมีความสุข “พี่สะใภ้ใหญ่ เธอสุดยอดไปเลย”

โจเซฟินทิ้งโรสไว้ที่บ้านเช่าของเธอ

เมื่อโรสมาถึงประตู เธอเห็นฌอนยืนพิงมันอยู่ คนที่ดูยุ่งเหยิง

พวกเขาไม่ได้เจอกันมาสองสามวันแล้ว ใบหน้าของเขาดูซีดเซียวและเสื้อผ้าของเขายับยู่ยี่ นอกจากนี้ หนวดของเขาก็ยังไม่ได้โกน และเขาดูอ่อนเพลียมาก

"ฌอน เบล?"

"ออร์คิด เจย์ อาเรส ทำอะไรกับคุณหรือเปล่า?" ฌอนถามอย่างเป็นห่วง

โรสส่ายหัว "ฉันสบายดี"

ฌอนยิ้ม "ผมไม่อยากเชื่อเลยว่าผู้ก่อตั้งแกรนด์เอเชียจะใช้กลวิธีที่ไม่รอบคอบเช่นนี้เพื่อกำจัดคู่แข่งของเขา"

สีหน้าของโรสหม่นลงเล็กน้อย

เธอต้องยอมรับว่า สิ่งที่เจย์ได้กระทำเป็นการเคลื่อนไหวที่น่าภาคภูมิใจน้อยกว่า

"อย่างไรก็ตาม คุณวางแผนจะเริ่มถ่ายทำบทภาพยนตร์เรื่องนภาเดือนหงายเมื่อไหร่?" โรสถาม

"ผมจะเริ่มพยายามติดต่อผู้กำกับวิลสัน วินสโลว์ ทันที"

"เราแพ้รอบนี้"

ฌอนแสดงออกถึงความพ่ายแพ้

“เจย์ให้ผู้กำกับวินสโลว์เซ็นสัญญาจ้างงานตลอดชีวิต” โรสพูดอย่างใจเย็น

ฌอนถึงกับผงะไปชั่วขณะก่อนที่เขาจะชกประตูและร้องเสียงหลง "เจย์ขังผมไว้สองวันเพื่อให้ผมโดนเอาคืน เขาพรากผู้กำกับวินสโลว์ไป ในขณะที่ผมหายไปจากการดำเนินการ"

"ตอนนี้เรามีสองทางเลือก" สายตาของโรสหม่นลง