บทที่ 371

รถสปอร์ตพุ่งผ่านถนนกว้าง

ในบางครั้ง ฌอน เบล จะเหลือบไปมองด้านหลังเพื่อมองไปที่โรส ลอยล์ ผู้ซึ่งนั่งอยู่ด้านหลัง เขารู้สึกขบขันจึงแกล้งเธอ

"ผมควรจะพูดอะไรกับคุณดี? ผู้หญิงทุกคนในเมืองอิมพีเรียลหมดหวังที่จะพยายามและเข้าใกล้เขา ไม่ต้องพูดถึงที่ประจบเขา คุณมีโอกาสที่จะเป็นคุณนายอาเรสผู้ยิ่งใหญ่ อย่างไรก็ตาม คุณเลือกที่จะปฏิเสธเขา ผมควรจะบอกว่าคุณโง่ เขลาหรือเบาปัญญา? "

"การเป็นคุณนายอาเรสเป็นอะไรที่ยอดเยี่ยมมากเหรอ? ถ้าฉันต้องมองใบหน้าที่ไม่พอใจนั่นอยู่เสมอ ฉันจะต้องหยุดการพัฒนาความผิดปกติของต่อมไร้ท่อหรือระบบประสาท" โรสพัฒนาความปรารถนาที่จะแก้แค้น ถ้าเธอไม่มีเขา เช่นนั้นแล้วเขาจะมีอะไรดีล่ะ?

ฌอนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบา ๆ "ฮิฮิ"

เมื่อรถสปอร์ตเลี้ยวเข้าสู่ถนนวงแหวนรอบกลางของเมือง อิมพีเรียล ฌอนเตือนโรสว่า "บริษัทอยู่ข้างหน้าถ้าคุณไม่ต้องการให้น้องสาวสองหน้าของผมสร้างปัญหาให้ คุณก็ควรรีบแต่งหน้าซะ "

โรสหยิบเครื่องสำอางที่เธอมีอยู่ในกระเป๋าถืออย่างรวดเร็วและแตะแต่งหน้า

จากนั้นฌอนก็ขับรถเข้าไปในลานจอดรถของเขื่อนเปิดโล่ง หลับตาและพักผ่อนในขณะที่เขารอให้โรสจัดการแต่งหน้าของเธอ

หลังจากโรสพยายามแต่งหน้าให้เสร็จประมาณครึ่งชั่วโมง -

ร่างมืดปรากฏขึ้นและปิดกั้นแสงที่ส่องเข้ามาจากกระจกหน้ารถ ในเวลาเดียวกันทั้งโรสและฌอนก็หันไปมองร่างนั้น ทันใดนั้น พวกเขาก็ได้พบกับแสงจ้าที่มีพิษของแนนซี่ เบล

“ทักษะการแต่งหน้าของเธอยอดเยี่ยมไม่ใช่เหรอโรส ลอยล์?”

โรสยิ้มอย่างทำตัวไม่ถูก ขณะจ้องมองไปที่ดั้งจมูกที่สูงของแนนซี่คางแหลม และใบหน้าที่ถูกฉีดด้วยไฮยาลูโรนิก “คุณหนูเบล ไม่มีหน้าปลอมในวันนี้และสมัยนี้หรอก เธอไม่เห็นด้วยเหรอ?”

"คนโกหก" แนนก็หันไปจ้องฌอนอย่างโกรธ ๆ “ไม่น่าอัศจรรย์เหรอพี่ชาย? การซ่อนศัตรูของตระกูลเบลไว้ข้าง ๆ เพื่อคุณรอจนกว่าพ่อจะได้ยินเรื่องนี้ ฉันจะไปบอกเขาตอนนี้”

เมื่อเธอพูดจบ แนนซี่ก็เปิดส้นเท้าแล้วเดินจากไป

โรสและฌอนมองหน้ากัน อย่างไรก็ตาม โรสเพียงกลับมาแต่งหน้าต่อและถือกระเป๋าเครื่องสำอางของเธอ -

"พระเจ้ากำลังลงโทษฉันที่ไม่พูดคำอธิษฐานของฉัน! โชคร้ายจัง!"

สายตาของฌอนหม่นลง “บางทีคุณควรหนีไป”