บทที่ 385

“ร็อบบี้…มาช่วยแม่หน่อย!”

ทันใดนั้น ร็อบบี้น้อยก็ยกหมัดขึ้น “ใครเอาเปรียบ คุณแม่ครับ? ผมจะล้างแค้นให้คุณแม่เอง”

โรสจ้องไปที่ เจย์ อาเรส ทันที

ความโกรธของร็อบบี้น้อยเปลี่ยนเป็นความอิ่มเอมใจในทันที “เป็นพ่อเหรอ?

“ถ้าอย่างนั้น คุณแม่จะให้กำเนิดน้องของเราเมื่อไหร่?”

โรสพูดไม่ออก “ ... ” เธอสอนให้ร้ายกาจแล้วอกตัญญูแบบนั้นเหรอ?

เมื่อวางสาย เจย์จ้องมองโรส “เป็นการส่งสัญญาณให้เด็ก ๆ หรอกเหรอนี่?!”

โรสรู้สึกอาย เพราะเธอไม่คาดคิดว่าเจย์จะมองเห็นความพยายามของเธอในการส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือจากลูกชายของเธอ

“เธอไม่ชอบให้ฉันกระทำกับเธอเหรอ?”

โรสพึมพำภายใต้ลมหายใจของเธอ “ฉันไม่ใช่คนกามวิตถารที่ได้รับความสุขเมื่อตัวเองเจ็บปวดสักหน่อย”

“แต่ดูเหมือนเธอจะสนุกกับมันนะ…”

เมื่อคำพูดของเขาพูดออกมาแบบนั้น แก้มของเธอก็พลันแดงขึ้นทันที

ใบหน้าอิ่มเอมใจ เจย์หันหลังเดินออกจากบ้านด้วยความดีใจ

ยอมแล้ว โรสทิ้งตัวนอนหงายอยู่บนเตียง ผู้ชายคนนี้จะบีบบังคับเธอทุกช่วงเวลาในสามวันถัดไปสินะ

ไม่สิ เธอต้องคิดหาทางกำจัดปีศาจตนนี้!

…

ขณะที่เดินขึ้นบันไดพร้อมอาหารกลางวันในมือ เจย์ก็เดินเข้ามาเห็นภาพที่โรสนั่งอยู่ข้างโต๊ะไม้ยาว ตัวจับเวลาข้อมือที่ใช้ได้ประสบความสำเร็จกลายเป็นเรื่องยุ่งเหยิงต่อจากนี้เพราะมันถูกแยกส่วนประกอบของการใช้งานของมัน ทั้งหมดถูกเอาออกไปและอยู่ในมือของเธอ

เมื่อเธอเห็นเขา โรสแสดงสีหน้าหน้าออกมาอย่างรู้สึกผิด แม้ว่าดวงตาของเธอจะซ่อนประกายแห่งความภาคภูมิใจ “นาฬิกาเวลาหยุดทำงานไปแล้ว ท่านอาเรส ฉันก็เลยคิดว่าอาจจะทำให้มันกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง แต่ยิ่งพยายามแก้ไขมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งแยกชิ้นส่วนออกจากกันมากขึ้นเท่านั้น”

ห๊ะ! ตอนนี้ตัวจับเวลาถูกถอดออกไปแล้วเหรอ! เขาจะไม่สามารถบันทึกเวลาได้อีกต่อไป!

“ไม่เป็นไร”