บทที่ 390

แม้จะไม่เคยใส่ใจกับรูปลักษณ์ของตัวเอง แต่การยกย่องจากผู้หญิงคนนี้ก็ทำให้เขามีอารมณ์เชิงลบ

โรสบ่นในใจ “นายไม่รู้เหรอ? หญ้าจะเขียวกว่าที่อีกด้านหนึ่งของรั้วเสมอ”

เจย์ยิงสายตาด้วยแสงสะท้อนความตายให้เธอ “ผู้ชายแบบไหนที่เธอต้องการกัน?”

โรสปิดปากและส่ายหัว

เริ่มมีการสัมผัสแขนจากไหล่ของเธอไปที่เอวของเธอ เจย์บีบตัวเธอแน่นเข้ากับตัวเองจนถึงจุดที่โรสรู้สึกราวกับว่าอากาศจากช่องท้องไปยังปอดของเธอถูกบีบออก

ในชั่วขณะหนึ่ง เธอรู้สึกหายใจไม่ออก

“เนื่องจากเธอได้นอนกับฉันอีกครั้งแล้ว โรส เธอได้เซ็นสัญญาว่าจะใช้ชีวิตเพื่อนอนกับฉันอยู่นะ เธอคงรู้ดีว่าฉันเป็นคนบ้าคลั่งแค่ไหน ใช่ไหม? ฉันจะโยนเธอเข้าไปในเตาเผาถ้าเธอมีความคิดแม้แต่น้อยนิดต่อผู้ชายคนอื่น”

โรสพยักหน้าและโค้งคำนับด้วยท่าทางเหมือนลูกหมาน้อย “ไม่มีสักวินาทีที่ฉันจะไม่เตือนตัวเองว่าฉันเป็นของนาย ท่านอาเรส”

“ดี” จากนั้น เขาก็พูดว่า “ปู่อยากให้ฉันดูแลแขก รอฉันอยู่ที่นี่ ฉันจะกลับมาเร็ว ๆ นี้”

ราวกับว่ามีน้ำหนักมากที่แน่นถูกยกออกจากโรสในขณะที่เจย์หันจากไป

ฌอนเดินไปหาโรสอย่างสง่างาม

“ออร์คิด!”

“ฌอน แผนของเราจบแล้วตอนนี้” โรสถือโอกาสนี้ เพื่อชี้แจงกับเขา

ฌอน จึ ๆ ๆ เขารู้สึกมีความผิดหวังลึก ๆ “ผมควรจะรู้ว่าเขาจะยุติความรักของเราก่อนที่มันจะเริ่มต้นด้วยซ้ำ”

โรสพูดไม่ออก “ ... ”

“โรส” แนนซี่ เบล โผล่มาจากที่ไหนไม่รู้ มายืนอยู่ตรงหน้าโรส เธอจ้องมองหล่อนอย่างมีอำนาจ

“ไง?”

“โรสสาบานว่าจะรักพี่ชายของฉันเมื่อไม่กี่วันก่อนไม่ใช่เหรอ? ขณะนี้เธอกลับมาอยู่ในอ้อมแขนของท่านอาเรสในพริบตาซะงั้น เธอมีทักษะที่น่าชื่นชมมาก โรส”

โรสสาดไวน์แดงในมือใส่บนใบหน้าของอีกฝ่าย “ระวังปากของเธอไว้หน่อยก็ดีนะ แนนซี่ เบล”

แนนซี่จ้องไปที่โรส “ฉันคิดผิดเหรอ?” รอยยิ้มที่มีพิษร้ายกาจปรากฏขึ้นในดวงตาของเธอ