บทที่ 397

เซย์นยอมปล่อยเนื้อกระต่ายชิ้นนั้น ยกให้เจย์วางลงบนจานของโรสไปก่อน

โรสพูดไม่ออก… เนื้อกระต่ายนี้แพงที่สุดที่เธอเคยได้กินมา

โรสชอบเนื้อกระต่ายด้วย!

ความอยากรู้อยากเห็นของเซย์นที่มีต่อโรสเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่เขาพบว่าทั้งโรสและแองเจลีนมีความสนใจอะไรเหมือน ๆ กัน

เมื่อรอจนได้โอกาสที่โรสออกไปเข้าห้องน้ำ เซย์นก็ขอตัวไปห้องน้ำเช่นกันและยืนปิดกั้นเส้นทางของโรสเมื่อเธอไปได้ครึ่งทาง

“โรส ฉันอยากคุยกับเธอหน่อย” เซย์นยืนเอนพิงกำแพงด้วยสีหน้าห่างเหิน

เมื่อเห็นพฤติกรรมที่ดูดื้อรั้นของเซย์นแล้ว โรสก็ตำหนิว่า “ยืนให้มันตรง ๆ หน่อย ไม่งั้นครอบครัวอาเรสจะคิดว่าลูกเขยในอนาคตของพวกเขาเป็นผู้ชายที่เหลาะแหละและไม่น่าเชื่อถือ”

“ฉันเป็นใครสำหรับเธอ? เธอเป็นใครถึงมาควบคุมสิ่งที่ฉันทำ?” เซย์นถามด้วยความโกรธ

เมื่อเขาถาม เธอก็เงียบ

สายตาที่อยากรู้อยากเห็นของเขาจับจ้องไปที่โรส “โรสทำตัวเป็นแองเจลีน คุณมีเจตนาอย่างไรในการเข้าหาพ่อของผม?”

โรสพูดไม่ออก “ ... ”

“เธอทำอย่างกับว่าเธอมีความสนใจทุกอย่างเหมือนกับน้องสาวของฉันและยั่วยวนท่านอาเรส แล้วท่านอาเรสรู้หรือไม่? กับตัวตนที่ซับซ้อนและแผนการของเธอ?”

โรสยังคงพูดไม่ออก “ ... ”

เซย์นดึงบุหรี่ออกมาจากกล่องในกระเป๋ากางเกงของเขา จุดบุหรี่เพื่อสูบอย่างชำนาญ

“ทำไมคุณไม่พูดอะไรเลย? ตอนนี้รู้สึกผิดแล้ว ใช่ไหมล่ะ?”

เธอดึงบุหรี่ออกจากปากของเขาและโยนมันลงบนพื้น แล้วเหยียบมันเพื่อดับไฟ

“การสูบบุหรี่ไม่ดีต่อสุขภาพของนาย!” เธอตำหนิ

ตอนนี้เขารู้สึกหงุดหงิดเกินคำบรรยาย “อย่ามายุ่งกับฉันโรส”

เธอเดินเข้าไปใกล้เขามากขึ้น โดยไม่สนใจคำพูดเขา “นายคิดว่าฉันกำลังเข้าใกล้บริษัท เซเวียร์ ด้วยเจตนาร้าย ใช่ไหม?”

“ฉันผิดเหรอ?”