บทที่ 400

หัวใจของโจเซฟินอ่อนลง เมื่อเห็นการแสดงออกที่น่าสงสารของเซย์น ขณะที่ทายาลงบนหลังของเขา ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อจากคำพูดก่อนหน้านี้

เซย์นอดไม่ได้ที่จะหัวเราะกับแก้มสีแดงกล่ำของโจเซฟิน “ทำไมเธอขี้อายจัง? เธอรู้ไหมว่าจะไม่มีการปิดบังระหว่างเราหลังจากที่เราแต่งงานกันแล้ว ใช่ไหม?”

เธอใช้มือของเธอ ปิดใบหน้าของเขา

“ได้ ได้ ฉันจะหยุดพูดแล้ว” เซย์นหยุดล้อเล่น

จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ

เสียงนกร้องลอยผ่านสวนสาธารณะอันเงียบสงบ

ขณะที่สายตากำลังมองไป เซย์นเงยหน้าขึ้นมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างพร้อมกับถอนหายใจ “อสังหาริมทรัพย์ ทัวร์มาลีน มีความสวยงาม ช่างเป็นสถานที่ที่เงียบสงบและน่าอยู่เช่นกัน ฉันจะบอกว่ามันค่อนข้างเป็นสวรรค์เลยแหละ’

แต่อย่างไรนั้น โจเซฟินฟังดูไม่สบายใจเมื่อเธอพูดว่า “ทั้งลูกนอกสมรสของลุงเจคอบและลุงเจมส์ได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ ทุก ๆ ปีพวกเขาจะใช้วันเกิดของท่านปู่เพื่อทำให้ตัวเองเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกด้วยการกดขี่ทุกรูปแบบ”

เมื่อหยุดไปชั่วขณะหนึ่ง เธอพูดต่อ “พรุ่งนี้จะเป็นวันเกิดที่แท้จริงของปู่ ใครจะรู้ว่าเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่จะเกิดขึ้นหรือใครจะเป็นตัวเอกในวันพรุ่งนี้?”

เซย์นให้ความมั่นใจกับเธอ โดยพูดว่า “อย่ากังวลไปเลยดีกว่าไหม? เมื่อพี่ชายของเธอดูแล อสังหาริมทรัพท์ ทัวร์มาลีน ปีศาจหรือความป่าเถื่อนจะถูกปราบได้อย่างง่ายดาย”

เมื่อได้ยินเขา สีหน้าของเธอก็มืดลง “พี่ชายของฉันได้เห็นการสมคบคิดทุกรูปแบบและผลที่ตามมาก็คือไม่มีความเมตตาเหมือนที่เขาเคยเป็นอีกต่อไป ฉันกลัวผลสะท้อนกลับและการแก้แค้นที่เขาจะต้องเผชิญโดยลูก ๆ นอกกฎหมายเหล่านั้นที่ต้องยืนอยู่ระหว่างทางของพวกเขาในการเข้าร่วมครอบครัว”

ประกายสีดำสว่างวาบในดวงตาของเซย์น

…

ในเวลาเดียวกันใน หอท่าเรือหอมหวน

กลิ่นความหวานจาง ๆ ของดอกหอมหมื่นลี้ลอยผ่านลานที่เงียบสงบ

โรสนั่งอยู่บนเก้าอี้โยก โรสแนบแก้มของเธอบนมือข้างหนึ่งเพื่อเป็นกำลังใจในขณะที่เธอสูดดมความหอมหวานของดอกหอมหมื่นลี้รอบ ๆ ตัวเธอ ทันใดนั้นเธอก็ครุ่นคิดว่า ‘เดือนสิงหาคมสิ้นสุดลงแล้ว แล้วกลิ่นของดอกหมื่นลี้มาจากไหนกัน?’

โรสลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้โยกและมองไปที่ชั้นสอง

แขกคนหนึ่งมาถึง หอท่าเรือหอมหวน เมื่อไม่นานมานี้ และพวกเขาก็ร่วมสนทนากับเจย์เรื่องที่ผ่านมาช่วงการศึกษาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ยังไม่มีสัญญาณใด ๆ ของการร่วมคุยกันในวงจะสิ้นสุดลง