บทที่ 418

เซ็ตตี้น้อยสวมชุดสีขาวตัวเล็ก ๆ ดูบริสุทธิ์และไร้ที่ติ

ลูก ๆ ของเธอทุกคนต่างคาดหวังให้คุณพ่อคุณแม่ได้กลับมาอยู่ด้วยกันอย่างใจจดใจจ่อ มันจะเป็นการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ทว่า ในตอนนี้โรสยังไม่ต้องการทำสิ่งนี้เลย

เจนสันเบะปากเล็กน้อยข้าง ๆ แม่ “คุณแม่ครับ คุณพ่อบอกว่าถ้าคุณฟังเขาวันนี้ เขาจะฟังคุณนับจากนี้ไป”

จู่ ๆ โรสก็จำสิ่งนี้ได้!

เธอเกือบลืมเรื่องนั้นไปแล้ว

ถ้าเขาล้มล้างเธอไม่สำเร็จในวันนี้ พรุ่งนี้เขาจะถูกเธอล้มล้างแทน

เมื่อคิดเช่นนั้น เธอก็เดินขึ้นไปบนเวทีอย่างยินดี

เธอค่อย ๆ เดินไปหาเจย์ ชุดเดรสสีขาวราวกับหิมะของเธอเปล่งประกายระยิบระยับภายใต้แสงไฟ ชุดของเธอยาวอยู่บนพื้น โดยมีเด็ก ๆ อยู่ด้วย มันดูดีพอ ๆ กับชุดแต่งงานชุดหนึ่งเลยก็ว่าได้

เจย์เดินเข้ามาหาเธอและจับมือเธอ การจ้องมองที่อบอุ่นของเขาได้ถูกจับจ้องมาที่ใบหน้าที่ชวนฝันของเธอ

“นาย... จริงจังกับเรื่องนี้ไหม?” โรสรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน

“อืม” เจย์ตอบกลับมา

โรสมองไปที่ใบหน้าที่ไม่แสดงออกของเขาและคิดกับตัวเองว่า ‘เหตุการณ์ไฟไหม้นั้นของตระกูลอาเรสกำลังเป็นประเด็นร้อนที่ถกเถียงกันอยู่ ดังนั้นไอ้หมอนี้จึงใช้การแต่งงานเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของทุกคนไปจากเรื่องนี้สินะ’

เจ้าเล่ห์และเล่ห์เหลี่ยมขนาดไหนกันเชียว!

โรสคาดการณ์ว่าการแต่งงานเป็นเรื่องเฉพาะกิจเท่านั้น เขาจึงต้องจัดมันขึ้นมาโดยไม่ได้เตรียมตัวไว้ก่อน

เธอตั้งใจทำตามแผนของเขา “ท่านอาเรส แหวนเพชรจะต้องมีในงานแต่งงานนะ!”

เมื่อเธอพูดอย่างนั้น พิธีกรสาวก็ยื่นแหวนเพชรให้ทันที

ดวงตาของโรสสว่างขึ้นเมื่อเธอเห็นแหวนขนาดใหญ่

เธอรู้สึกประหลาดใจ คนขี้เหนียวคนนี้เต็มใจซื้อแหวนขนาดนั้นให้เธอได้อย่างไร?

“นี่ต้องเป็นแหวนเพชรแท้เก๊ ใช่ไหม?” เธอจับมันขึ้นมาและตรวจดู

“เพชรแท้สิ!” เจย์โต้กลับ