บทที่ 428

เจย์เดินไปนั่งข้าง ๆ เธอ สายตาของเขาจ้องมองไปที่ประตูห้องฉุกเฉิน

เมื่อโจเซฟีนเห็นเจย์ น้ำตาของเธอที่คล้ายกับเม็ดถั่วก็เริ่มกลิ้งลงมาบนใบหน้าของเธอ “พี่ใหญ่ โรสมีอาการพิษสุราและกำลังหมดสติอยู่ ฉันควรทำยังไงดี?”

เจย์สะดุ้งจนเส้นประสาททุกส่วนในร่างกายเกร็งขึ้น เขาพูดตะกุกตะกักในขณะที่พูดว่า “…เธอ…ดื่ม… ไปมากขนาดไหน?”

เห็นได้ชัดว่าเขาอยู่ในสภาพตกใจ

โจเซฟีนตอบว่า “เห็นได้ชัดเลยว่าครั้งนี้ฉันเป็นคนอกหัก แต่เธอดื่มแอลกอฮอล์มากกว่าที่ฉันดื่มเสียอีก ฉันมีพิษสุราเพียงเล็กน้อย แต่อาการของเธอรุนแรงมาก หมอบอกว่าเธออยู่ในภาวะอันตราย เพราะความดันโลหิตและการเต้นของหัวใจผิดปกติ…”

ทุกคำที่ออกจากปากของโจเซฟีนเป็นเหมือนใบมีดคมกริบที่แทงร่างกายของเจย์ซ้ำแล้วซ้ำอีก

หลังจากนั้นไม่นาน หมอก็ออกมาจากห้องฉุกเฉินด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “อัตราการรอดชีวิตของผู้ป่วยอยู่ในระดับต่ำ ดังนั้นสมาชิกในครอบครัวควรเตรียมพร้อมสำหรับเหตุการณ์ที่เลวร้ายที่สุด หากมีใครก็ตามที่ผู้ป่วยต้องการพบเป็นพิเศษ คุณควรเรียกพวกเขามาให้เธอพูดคุยเป็นครั้งสุดท้าย”

หมอจากไปเมื่อเขาแจ้งอาการ

ร่างกายของเจย์เริ่มสั่นสะท้านอย่างสุด ๆ

เขาเริ่มรู้สึกเสียขวัญอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน ...

ในขณะนั้น เขารู้สึกหวาดกลัวอย่างที่สุดที่ต้องสูญเสียเธอไปอีกครั้ง

ความคิดที่น่าภาคภูมิใจทั้งหมดที่เขาสร้างขึ้นในหัวของเขาตอนนี้ได้ลงท่อระบายน้ำหายไปหมดแล้ว

เขายังเกลียดตัวเองเล็กน้อยที่ไม่ได้หยุดเธอไว้ก่อนออกจากสวนคฤหาสน์เมื่อมีโอกาสก่อนหน้านี้

เมื่อตอนนี้ชีวิตของเธออยู่บนเส้นดาย การรักษาศักดิ์ศรีของเขาก็ไม่คุ้มค่าอีกต่อไป

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็หยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมาอย่างสั่น ๆ และส่งข้อความถึงเซย์น

หลังจากนั้นไม่นาน เซย์นก็รีบมา

เมื่อมองไปที่เสียงคร่ำครวญที่ไม่สิ้นสุดของโจเซฟีนและเจย์ที่กำลังกังวลอยู่นั้น เซย์นซึ่งเดิมมีความโกรธเกรี้ยวใส่พวกเขาเมื่อได้เห็นแบบนี้ เขาทำได้เพียงใจเย็นลงเท่านั้น

เขาถาม อย่างลืมหายใจ “เกิดอะไรขึ้นกับโรส?”

โจเซฟินมองไปที่การแสดงออกของเซย์นและรู้สึกงงต่อไป

“คุณมาทำอะไรที่นี่ เซย์น?” เสียงของเธอแหบมาก

ความคิดของเซย์นจับจ้องไปที่ห้องที่โรสกำลังรักษาตัวอยู่ ดังนั้น เขาจึงไม่ได้ยินคำถามของโจเซฟินพูดเลยด้วยซ้ำ