บทที่ 430

“ใช่สิ และหลังจากที่เธอตื่นขึ้นและได้ยินข่าวร้ายของ เอมิเนนท์ ออเนอร์ ที่ใกล้จะล้มละลาย บางทีเธออาจจะลากร่างที่ผอมบางและบอบบางของเธอไปทุกที่เพื่อช่วยนายทำธุรกิจบางอย่าง”

เซย์นดูเหมือนใจคอไม่ค่อยดี

“ถ้านายต้องการสิ่งที่ดีสำหรับเธอ นายควรมีความมุ่งมั่นมากขึ้นในฐานะผู้ดูแลปัจจุบันของบริษัท เซเวียร์ เพื่อให้เธอกังวลน้อยลง”

เซย์นยืนขึ้นอย่างกะทันหันและยกนิ้วให้เจย์ “คุณยอดเยี่ยมมาก ท่านอาเรส ผมจะไปแล้ว! ฝากดูแลน้องสาวของผมด้วย”

เจย์โบกมือให้เขา “ยังพอมีเวลาที่จะไปที่นั่นอยู่ แต่ฉันจะไม่ออกไปส่งนายนะ”

หลังจากเสียงของเซย์นจางหายไป ห้องพักผู้ป่วยก็เงียบสงัดลง

เจย์ฟังเสียงหายใจของโรสอย่างตั้งใจ

ไม่เคยมีช่วงเวลาแบบนี้มาก่อน การได้ยินเสียงหายใจของเธอลึกขึ้นทำให้เขารู้สึกสบายใจเป็นพิเศษ

ในตอนเที่ยง หมอมาตรวจเลือดของโรสและบอกเจย์ว่า “ตอนนี้อาการของผู้ป่วยคงที่ขึ้นมาก ดังนั้นเธอจึงสามารถออกจากโรงพยาบาลได้แล้วตามอาการของเธอและห้องพักผู้ป่วยในโรงพยาบาลของเราก็แออัดมาก”

ดังนั้น เจย์จึงจัดการขั้นตอนดำเนินเรื่องออกจากโรงพยาบาลของโรส

เมื่อเขากลับไปที่ห้องพักผู้ป่วย เขาได้ยินพยาบาลหลายคนกระซิบกระซาบกับหมอ “เธอคงเห็นผิดคนแหละ คงไม่ใช่เขาหรอก ญาติของท่านอาเรสทุกคนจะไปศูนย์การแพทย์แกรนด์ เอเซีย เท่านั้น ถ้าพวกเขาไม่สบาย!”

เมื่อเจย์เข้าไปใกล้ ๆ พวกเธอก็เกิดความเงียบลงทันที

บรรยากาศในห้องพักผู้ป่วยเริ่มอึดอัดอย่างอธิบายไม่ถูก

ในทางตรงกันข้าม โรสที่เพิ่งฟื้นคืนสติกลับมา แสดงรอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้าของเธอ ดังนั้น เธอจึงเล่นตลกทันทีขณะที่เธอตะโกนใส่เจย์ “ท่านอาเรส!”

เมื่อได้ยินชื่อนั่นหมอและพยาบาลแสดงอาการตกตะลึงทันทีขณะที่พวกเขารีบออกไปพร้อมกับแก้มที่แดงระเรื่อ

ข้างนอกประตูมีเสียงอุทานออกมาว่า “เป็นเขาจริง ๆ เหรอเนี่ย? ทำไมเขาถึงมาโรงพยาบาลของเรา? เขาหล่อมาก!”

เจย์ยืนอยู่ข้างเตียงอย่างสบาย ๆ และมองไปที่โรส “ดูเหมือนเธอจะฟื้นตัวได้ดีเลยทีเดียวนะ”

โรสมองไปที่วอร์ดห้องพักฟื้นสีขาวเรียบ ๆ และถามอย่างสงสัยว่า “ทำไมฉันถึงมาที่นี่?”

“เมื่อคืนเธอเมา”

“แค่นั้นเหรอ? ทั้งหมดที่ฉันต้องการคือการนอนหลับฝันดี ฉันเมาบ่อยมาก” โรสโพล่งออกมา

ใบหน้าของเขาบูดเบี้ยว “เธอห้ามดื่มอีกนะ”