บทที่ 446

โรสจ้องมองเขาและพูดด้วยท่าทางเขินอาย “นายเข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่ได้ถูกเขารังแก!”

“แต่ฉันต้องการตรวจสอบ!” เสียงของเขาครอบงำ

“จะตรวจสอบยังไง?” โรสสงสัย

เจย์เอนตัวลงแทบจะในทันที...

เธอรู้สึกหดหู่อย่างกะทันหัน

เธอรู้ว่าผู้ชายคนนี้จะฉวยโอกาสจากเธอด้วยการแก้ตัว ช่างน่าเกลียดอะไรอย่างนี้!

คืนนั้น โรสต้องผ่านการทรมานทางจิตใจและการถูกปู้ยี่ปู้ยำทางร่างกายจากเขา ด้วยความตื่นตระหนก เธอจึงเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว

แต่ในวันนี้เธอนอนดึกเกือบจะถึงวันรุ่งขึ้นจวบจนกระทั่งเธอตื่นขึ้นมาอย่างเป็นปกติ

โรสเพิ่งลืมตาและฟื้นจากการตื่นนอน จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นนั่งแทบจะในทันที

เธอสูดอากาศบริสุทธิ์ แล้วถอนหายใจด้วยความดีใจ “ฉันยังมีชีวิตอยู่!”

เจย์มองเธออย่างสบายใจ “มีความสุขมากไหม?”

ทันใดนั้น เธอก็รู้ว่ามีใครบางคนอยู่ข้าง ๆ เธอ เธอจึงยับยั้งการแสดงออกถึงความดีใจ เธอพูดอย่างอ่อนน้อม “ท่านอาเรส นายตื่นแล้ว!”

เจย์ดึงเธอเข้าไปในอ้อมแขนของเขา “ขอนอนต่ออีกหน่อยนะ”

“ไม่ไปทำงานเหรอ?”

“วันนี้วันหยุดสุดสัปดาห์!”

“สุดสัปดาห์งั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้น ร็อบบี้น้อยและคนอื่น ๆ จะไม่ไปโรงเรียน นายต้องการ... อื้มแบบสองต่อสอง…”

เนื่องจากปากของเธอถูกสัมผัสจากเขาทำให้ไม่ได้พูดต่อ แม้แต่การหายใจก็ยากขึ้น

นี่เป็นการลักขโมยจูบ!

ขณะที่เธอเต็มไปด้วยความเศร้าโศก การเคลื่อนไหวนี้แทบจะร้องขอชีวิตของเธอ

ในท้ายที่สุด เธอผลักเขาออกไปเมื่อรู้สึกว่าลมหายใจของเธอกำลังจะขาดหายไป จากนั้น เธอก็สูดลมหายใจเฮือกใหญ่

“ต่อจากนี้ไป ไปวิ่งกับฉันทุกวัน!” เจย์ตบหน้าอกของเธอเพื่อช่วยให้เธอฟื้นคืนลมหายใจ

“ทำไมล่ะ?”

“ความสามารถด้านร่างกายที่สำคัญของเธอต่ำเกินไปจะส่งผลต่อความสุขของชีวิตแต่งงาน!” เจย์พูดอย่างจริงจัง

สิ่งนี้ทำให้เธอตกตะลึง