บทที่ 449

โรสจับมือโจเซฟินและพูดด้วยรอยยิ้ม “ท่านอาเรส ให้สุภาพสตรีก่อนแล้วกันนะ”

ด้วยเหตุนี้ ใบหน้าที่หล่อเหลาของเจย์ถึงกับชะงัก

เขาถูกภรรยาที่เพิ่งแต่งงานกันใหม่ ๆ ทอดทิ้งซ้ำแล้วซ้ำอีกและหัวใจที่หยิ่งผยองไม่สามารถหลีกเลี่ยงความเจ็บปวดร้ายแรงนี้ได้เลย

“พวกเธอก็ไปกันสิ” เขาแสร้งทำเป็นพูดอวดดี

โจเซฟินและโรสเดินจากไปอย่างมีความสุข

เจย์มองดูพวกเธอออกไปขณะที่ดวงตาของเขาเศร้าหมอง

ทิวทัศน์โดยรอบของสวนคฤหาสน์ในช่วงฤดูหนาวนั้น ดูเยือกเย็นเล็กน้อย ต้นแปะก๊วย ที่เขียวชอุ่มและเขียวขจีในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนกำลังเคลื่อนไหวไปมากับสายลมในขณะนี้ ใบแปะก๊วยสีทองแห้งแผ่ล่วงกระจายอย่างหนาแน่นบนพื้นในขณะที่เหลือเพียงลำต้นเปลือยเปล่าดูเหมือนเขี้ยวและกรงเล็บ

มีเพียงต้นศรีตรังสีน้ำเงินเหล่านั้นเท่านั้นที่ยังดูสดใสเหมือนเมื่อก่อน มันตั้งตรงเหมือนภูเขาแต่โดดเดี่ยวและเยือกเย็นมาก

เจย์รู้สึกเสียใจเล็กน้อย ถ้าเขารู้ว่าสวนจะมืดมนในฤดูหนาว เขาคงจะปลูกต้นไม้ที่เขียวชอุ่มแทน

เมื่อสวนที่ปราศจากนายหญิงมันยิ่งดูเหมือนร้างว่างเปล่ามากขึ้น

เจย์เดินไปรอบ ๆ ลานบ้านสักพักจนรู้สึกเบื่อ เขากลับไปห้องทำงานเพื่อโทรหาเกรย์สัน

“ฉันต้องการที่ปรึกษาผู้เชียวชาญ!”

ในสายโทรศัพท์ เกรย์สันได้ยินแบบนั้นถึงกับตกใจอ้าปากค้างจนคางเกือบตกลงพื้น

“ท่านอาเรส ที่ปรึกษาแบ่งออกเป็นหลายประเภท เช่น ความสัมพันธ์แบบพ่อแม่ลูก การแต่งงาน คู่รัก... คุณกำลังมองหาผู้เชี่ยวชาญพิเศษด้านไหนดี?”

“แต่งงาน!”

เกรย์สันกลืนน้ำลายของเขา ท่านประธานเพิ่งจะแต่งงาน แต่มีรอยแตกในความสัมพันธ์ของเขาเสียแล้ว ข่าวนี้ยิ่งใหญ่และน่าตกใจจริง ๆ

“เข้าใจแล้วครับ” เกรย์สันมึนงงหลังจากวางสาย

เขาไม่สามารถหยั่งรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ท่านประธานของเขามีเสน่ห์ มีรูปร่างดี และมีทุนทรัพย์มากมาย เขาจะอยู่ในตำแหน่งที่เสียเปรียบที่สุดในการแต่งงานของเขาได้ยังไงกัน?

ในที่สุดเกรย์สันก็แนะนำที่ปรึกษาที่มีเสน่ห์และสวยให้กับเจย์

ณ เวลาพลบค่ำ