บทที่ 461

โรสเดินถอยไปพิงขนาบหน้าต่างและกำหมัดไว้แน่น

“โจเซฟิน ฉันจะจับเขาไว้ เธอหนีไปเร็วเข้า!”

“ไม่นะ ฉันจะทิ้งเธอไปไม่ได้”

“ถ้าเธออยู่ เราทั้งคู่จะตาย” โรสกล่าว

โจเซฟินหน้าซีด

ในที่สุด เธอตัดสินใจพูดสั่งกับโรสอย่างเคร่งขรึม “เธอต้องอดทนรอฉันกลับมานะ”

โจเซฟินจึงกระโดดลงบนเตียงและเธอต้องการไปที่ประตูเพื่อหนี

ชายคนนั้นจ้องมองเธอด้วยความเกลียดชัง “เธอต้องการที่จะหนีงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ” เขาเตรียมเข็มพุ่งไปแทงที่หลังของโจเซฟิน

“พี่ชาย ฉันเป็นน้องสาวขอนายนะ นายจะไม่ปล่อยฉันไปเหรอ?” โจเซฟินแสดงความกลัวและกังวลใจบนใบหน้าของเธอ

เธอค่อย ๆ ถอยกลับไปที่ประตู

จู่ ๆ โรสก็ก้าวไปข้างหน้า แล้วหมันตัวเตะจรเข้ฟาดหางไปที่คอของชายคนนั้น

ผู้ชายคนนั้นโกรธโรสมาก เขาหันกลับมาและเหวี่ยงหมัดใส่เธอ

โจเซฟินใช้โอกาสนี้หลบหนี

ชายคนนั้นต้องการจะจัดการโรสให้เรียบร้อยโดยเร็ว แต่เธอก็กอดตัวรัดเขาไว้แน่น หลังจากลูกเตะของเธอ เธอถูกเหวี่ยงหมัดล้มลงกับพื้น

ขอบคุณความว่องไวของเธอจากชีวิตที่แล้วของเธอจริง ๆ ความชื่นชอบของเธอในกีฬาเทควันโดมันใช้ได้เสมอ และความรักกีฬาของเธอยังต้องใช้ต่อสู้กับเจย์ตอนนี้อีก เธอยังคงสงบสติอารมณ์ได้ในช่วงเวลาวิกฤติ

เธอหมุนตัวและลุกขึ้นทันทีหลังจากที่ล้มลง จมูกของเธอพลันเลือดออกและเริ่มเวียนหัว

เธอมองไปที่ชายคนนั้นด้วยความโกรธ ดวงตาของเธอพลันแดงก่ำพรางน้ำตาของเธอไหลออกมา “เจย์ เพราะวันนี้ฉันไม่สามารถหนีจากเงื้อมมืออันชั่วร้ายของนายไปได้ ฉันอยากฟังความจริง นายเคยรัก แองเจลีน เซเวียร์ บ้างไหม?”

“ไม่”

“ฮ่าฮ่า...” โรสร้องด้วยความเศร้า “โอเค ฉันเข้าใจแล้ว ในที่สุดฉันก็เห็นจิตใจข้างในที่แท้จริงของนายแล้ว”

“อีกคำถามหนึ่งแล้วกันที่ฉันจำเป็นต้องรู้คำตอบ นายจงใจจัดฉากอุบัติเหตุที่ฆ่าแองเจลีนเพราะเธอรู้ความลับของประตูเห็ดใช่ไหม?”

“ใช่”

“นายใจดีกับเธอมาก” โรสกำหมัดแน่นและกัดฟัน “วันนี้ ฉันจะยุติเรื่องนี้”