บทที่ 476

หัวหน้าพยาบาลรู้สึกค่อนข้างจะตกตะลึง เธอคาดหวังว่าอารมณ์ของนายหญิงจะแปรปรวนมากกว่าที่เห็นเพราะหลังจากที่เข้าใจจากเรื่องราวประสบการณ์ก่อนหน้านี้และเข้าใจว่าจะเป็นคนที่ทำให้พอใจได้ยาก เธอไม่คิดว่าโรสจะเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนและพูดจานุ่มนวลขนาดนี้

หัวหน้าพยาบาลยิ้ม “คุณยินดีที่จะตามฉันไปเดินดูรอบ ๆ หอผู้ป่วยกับฉันไหม?”

โรสเดินตามเธอไปอย่างมีความสุข

เธอกลับมาสวมใส่หน้ากากอีกครั้งเมื่อเธอเดินออกไป เธอเปลี่ยนเป็นชุดเครื่องแบบสีน้ำเงินของโรงพยาบาลและเดินตามหญิงชราไปที่หอผู้ป่วย

หัวหน้าพยาบาลเดินไปข้างหน้าและแนะนำโดยกล่าวว่า “ผู้ป่วยที่นี่มักจะเข้ารับการรักษาเพราะอาการของพวกเขาน่าจะไปไม่รอด(พยากรณ์โรคไม่ดี)และเกือบจะสูญเสียความอยากจะมีชีวิตอยู่ คุณลอยล์ ถ้าคุณสามารถปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยรอยยิ้ม บางทีพวกเขาอาจจะได้รับพลังงานบวกจากคุณที่จะอดทนดำเนินชีวิตต่อไปได้นะ”

โรสยิ้มอย่างใจเย็น

“ถ้ามีโอกาส ฉันก็ยินดีช่วยค่ะ”

เมื่อหัวหน้าพยาบาลมองดูดวงตาที่ใสซื่อและไร้เดียงสาของโรส ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าทำไมท่านประธานจึงพยายามเป็นพิเศษเพื่อให้เตรียมตัวสำหรับการมาถึงของโรส

เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่ไม่เป็นอันตราย นุ่มนวลและอ่อนโยนเหมือนลูกแกะตัวน้อยที่ต้องการการปกป้อง

“คุณสามารถเลือกห้องใดก็ได้ที่คุณต้องการดูแลและคุณจะต้องรับผิดชอบในการดูแลผู้ป่วยรายนั้น”

โรสได้ยินแบบนี้ก็รู้สึกร่าเริง “ฉันเลือกห้องไหนก็ได้เหรอคะ?”

หัวหน้าพยาบาลพยักหน้า

โรสโพล่งออกไปทันทีว่า “ฉันขอดูแลคนไข้ในห้องที่ 11 ได้ไหมคะ?”

“แน่นอน คุณสามารถดูแลได้”

“ขอบคุณค่ะ หัวหน้า”

โรสตื่นเต้นเพราะคนไข้ในห้อง 11 คือคุณปู่ของเธอเอง

“ผู้ป่วยในห้อง 11 อยู่ภายใต้การดูแลของฉัน มาหาฉันพรุ่งนี้แล้วฉันจะสอนสิ่งที่คุณต้องรู้เพื่อดูแลผู้ป่วยรายนั้น”

“ตกลงค่ะ”

หลังเดินจนจบรอบตึก โรสก็กลับที่พักอย่างมีความสุข

โจเซฟินถือโน๊ตบุ๊คของเธออย่างหงุดหงิดขณะที่เธอรออยู่ข้างนอกประตูเพื่อรอโรส