บทที่ 48

แววตาของเจย์แคบลงดูอันตรายเมื่อเขาเห็นโรสที่กำลังบัง "เจนสัน" ไว้เหมือนแม่ไก่ปกป้องลูกเจี๊ยบ

เขารู้สึกหุงดหงิด ยังไงก็ตาม เจนสันก็เป็นลูกชายของเขา 'เธอคิดว่าเธอเป็นใคร จะมาเอาเจนสันไปจากฉัน?'

"มานี่สิเจนสัน" เจย์เอิ้อมมือไปเพื่อจะพาตัว "เจนสัน" ไป

ร็อบบี้น้อยก้มหน้า คำสั่งนั้นยากที่จะทำตาม

แต่เมื่อคิดถึงเหตผลที่ว่าตัวจนของเขาตอนนี้คือ "เจนสัน" เขาจึงควรตามพ่อ

อย่างไรก็ตาม คุณแม่เห็นเขาเป็นร็อบบี้น้อย และเธอไม่มีทางยอมปล่อยให้เขาโดนลักพาตัวไปโดยพ่อแน่ คุณพ่อกับคุณแม่กำลังแย่งชิงเขา เขาควรทำอะไร?

โรสอุ้มร็อบบี้น้อยไว้แน่นในอ้อมแขน แสดงอย่างชัดเจนว่าจะไม่ยอมปล่อยเขาไปแน่

เธอกลัวว่าร็อบบี้น้อยจะถูกพาตัวกลับไปที่บ้านอาเรส และเจย์จะรู้ว่าเขามีลูกชายสองคน

เมื่อเวลานั้นมาถึง เขาจะต้องนำตัวทั้งเจนสันและร็อบบี้น้อยไป และเธอจะสูญเสียลูกชายทั้งสอง

และนั่นเธอยอมรับไม่ได้อย่างแน่นอน

"เจนสัน?" ดวงตาของเจย์มีความฉงน

'แม้ว่าเจนสันจะชอบโรสมาก แต่เขาจะยอมทิ้งพ่อจริง ๆ เพื่อเธอเลยเหรอ?' เขาคิด

'และเจนสันเองก็ยังไม่รู้ว่าโรสเป็นแม่แท้ ๆ เลยด้วยซ้ำ! มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่เขาจะยึดติดกับโรสขนาดนี้!

ร็อบบี้น้อยมองไปที่สายตาที่เย็นชาขึ้นเรื่อย ๆ ของพ่อ จากนั้นก็มองดวงตาที่สุกสกาวของแม่ เขาเป็นเด็กกตัญญูที่ไม่ต้องการให้พ่อแม่ต้องทะเลาะกันเพราะเขา

ร็อบบี้น้อยคิดว่าเขาควรออกจากอ้อมแขนของแม่ เขากุมท้องของเขาแล้วโกหก "โอ๊ย ผมปวดท้อง ผมต้องไปเข้าห้องน้ำ"

หลังจากนั้นเขาก็รีบวิ่งไปที่ห้องน้ำด้วยขาเล็กสั้นของเขา