บทที่ 482

คุณนายอาเรส ช่วยเซร่าคลี่คลายสถานการณ์ทันที “เจย์ เซร่าเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ ตอนแรกเธอมาที่แกรนด์เอเชีย เพื่อไปเยี่ยมคุณท่านเซเวียร์และบังเอิญพบกับฉัน ฉันก็เลยพาเธอมาเยี่ยมนาย นายไม่คิดว่ามันเป็นพรหมลิขิตเหรอ?”

สีหน้าของเจย์ยังคงเย็นชา ดูราวกับว่าเขาไม่สนใจจะฟังอะไรทั้งนั้น

คุณนายอาเรสมีเจตนาอื่น “นายรู้จักเซร่าตั้งแต่ยังเด็ก นายรู้ไหมว่าเซร่ามีความสามารถ และดีพอ ๆ กับแองเจลีน เนื่องจากแองเจลีนต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่เลวร้ายและไม่สามารถรับความรักจากนายได้ ทำไมไม่ลองกับเซร่าดูล่ะ ?”

โรสรู้สึกเจ็บใจ เมื่อเห็นคุณนายอาเรสพยายามอย่างหนัก เพื่อพาเจย์และเซร่ามาอยู่ด้วยกัน

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เขาเหลือบมองไปที่โรส ซึ่งยืนอยู่ตรงมุมห้องและรู้สึกกังวลว่าเธอจะคิดมากเกินไป ดังนั้นเขาจึงให้งานบางอย่างกับเธอ “รินน้ำให้ฉันสักแก้วสิ”

โรสลุกขึ้นไปหยิบน้ำหนึ่งแก้วและเมื่อเธอส่งให้เจย์ เซร่าก็คว้าแก้วน้ำจากเธอทันที “พี่เจย์ ให้ฉันช่วยเองนะ”

เจย์กล่าวว่า “ฉันมีมือและเท้าฉันไม่ต้องการให้เธอช่วยฉันหรอกนะ”

จากนั้นเขาก็พูดกับโรสว่า “ขอน้ำใหม่ให้ฉันสักแก้วทีนะ”

โรสเดินไปหยิบแก้วอีกใบ

เมื่อเธอนำมันมา เจย์มองมาที่เธอ และ พูดว่า "ป้อนฉันหน่อย"

คุณนายอาเรสและ เร่ามองเจย์ด้วยความงุนงง...

“เจย์ โรคย้ำคิดย้ำทำของนายหายหรือยัง?” คุณนายอาเรสรู้สึกอารมณ์ดีขึ้น

“ไม่!” เจย์พูดอย่างเซ็ง ๆ

แม้ว่าในตอนแรกจะมีความสุข แต่คุณนายอาเรสรู้สึกงุนงงเมื่อได้ยินเขา “แล้วทำไมนายถึงยอมให้คนนอกป้อนน้ำนายล่ะ? นายไม่เคยอนุญาตให้คนแปลกหน้าอยู่ใกล้นายมาก่อนหนิ”

เจย์จ้องไปที่โรส ความเย็นชาในแววตาของเขาค่อย ๆ ละลายลง

'เธอไม่ใช่คนนอก!'

“เธอแตกต่าง!”

จากความอวดดฉลาดของเซร่า เธอสรุปว่า ต้องเป็นเพราะผู้ดูแลคนนี้ขี้เหร่มาก จึงไม่มีความคิดที่ไร้เหตุผลใด ๆ ต่อเขา ดังนั้นเขาจึงสามารถโต้ตอบกับเธอได้ดีขึ้น

คุณนายอาเรสตัดสินใจ ไล่โรสออกจากห้องด้วยตัวเอง “เธอออกไปได้แล้ว”

หลังจากที่โรสออกไป คุณนายอาเรสก็กล่าวว่า “ผู้ดูแลคนนี้ ละเลยกฎและข้อบังคับของแกรนด์ เอเซีย เธอจะไม่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในแกรนด์ เอเซียอีกต่อไป”

การแสดงออกของเจย์กลายเป็นคนเย็นชา “แม่มีอำนาจตัดสินใจ ว่าใครจะจางใครที่แกรนด์ เอเซียตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“ฉันเป็นแม่แกนะ! พูดกับฉันแบบนั้นได้ยังไง?” คุณนายอาเรสรู้สึกโกรธเล็กน้อย