บทที่ 5

โรงพยาบาลแกรนด์เอเซีย

เจย์ไปที่ห้องมอนิเตอร์ ทันทีที่เขาเข้าไปในห้อง ชายหนุ่มคนหนึ่งก็ทำความเคารพเขาแล้วยื่นเอกสารรายงานให้

“ท่านอาเรส ข้อมูลของคนไข้ได้เข้ามาในระบบของเราเมื่อยี่สิบนาทีที่แล้ว ทางเราได้ติดเครื่องติดตามตัวแก่คนที่ส่งข้อมูลของเธอตามที่ท่านได้สั่งไว้แล้วครับ แต่ผู้หญิงคนนั้นค่อนข้างแตกต่างจากคนในรูปที่ท่านให้มามากทีเดียว…”

สายตาของเจย์จ้องเขม็งไปที่หน้าจอ ชายหนุ่มคนนั้นเลื่อนเมาส์ ก่อนที่ภาพของหญิงสาวในชุดแนวพังค์จะปรากฏขึ้น

เจย์ขมวดคิ้วและพิจารณาหญิงสาวทรงผมเดรดร็อกอย่างตั้งใจ ปากที่ถูกทาไว้ด้วยลิปสติกและการแต่งตาอันโฉบเฉี่ยว เจย์พยายามระงับความรู้สึกไม่สบายใจที่เขากำลังรู้สึก

“ซูมภาพเข้าไป!” เจย์ตะคอก

ใบหน้าของโรสถูกขยายจากหน้าจอ นั่นทำให้ภาพอันคมชัดของใบหน้าเธอถูกแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน

เธอยังดูเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน…

เจย์หรี่ตาลง

โรสรอดจากการตามจับตัวอันยอดเยี่ยมของเขาไปได้ยังไง?

เขาไม่เข้าใจเลยว่าเธอใช้วิธีไหนในการหลบซ่อนตัวอย่างมิดชิด ทั้งๆที่ทั้งโลกกำลังตามหาเธออยู่ แต่การลงมือครั้งสุดท้ายในการแกล้งตายของเธอ ต้องยอมรับว่ามันค่อนข้างฉลาดมาก

เมื่อเจย์คิดว่าเขาถูกคนธรรมดาแบบโรสต้มซะเปื่อย ความภาคภูมิใจของเขาก็แทบจะระเบิดอย่างรุนแรง

“เกรย์สัน ไปจับเธอแล้วมัดเธอไว้” เจย์แสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย

“รับทราบครับท่าน” เกรย์สันตอบคำก่อนที่จะออกจากห้องไป

…

โรสกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ในโถงทางเดิน เธอนั่งรอหมอตรวจอย่างใจจดใจจ่อ

หัวของเธอลุกเป็นไฟจากคำอธิบายไร้สาระของหมอเรื่องการรับตัวแม่ของเธอ

อย่างแรก มันมีปัญหาเกิดขึ้นกับเครื่องตรวจวัดทางการแพทย์ของแม่ ต่อมา จู่ๆก็มีคนไข้เยอะขึ้นแบบกระทันหัน จนไม่เหลือเตียงคนไข้เลย และนั่นทำให้เธอต้องรอข้างนอก

เพื่อให้การรักษาแม่ของเธอเป็นไปตามระเบียบและได้ผลดี โรสทำอะไรไม่ได้นอกจากรอผลการรักษาอย่างใจเย็น

ทันใดนั้น ชายหลายคนที่ใส่แว่นสีชาและสวมชุดดำก็เข้ามาหาเธอ

โรสรู้สึกได้ทันทีว่ามีอะไรผิดปกติ และกำลังจะเดินหนีเมื่อมีชายในชุดแบบเดียวกันหลายคนมาปิดทางเดินอีกฝั่งไว้

“คุณผู้หญิง ช่วยกรุณาตามพวกเรามาได้ไหมครับ?” เกรย์สันถอดแว่นกันแดดออกและถามด้วยรอยยิ้มที่สุภาพ

ในที่สุดโรสก็รู้ตัวว่าเธอได้เดินเข้าหากับดักอย่างเต็มใจด้วยการมาที่แกรนด์เอเซีย

“คุณเป็นใคร? แล้วทำไมฉันต้องไปกับคุณ?” โรสถาม เธอพยายามทำใจให้สงบ

เกรย์สันตอบค่อนข้างชัดเจน “คุณผู้หญิง อย่าให้พวกเราต้องใช้กำลังเลย คนของเราค่อนข้างหยาบคาย เพียงแค่อุบัติเหตุเล็กน้อย เราก็อาจทำให้กระดูกซี่โครงของคุณหักได้โดยบังเอิญ”

นั่นเป็นอะไรไปไม่ได้อีกนอกจากการข่มขู่อย่างโจ่งแจ้ง

โรสรู้ดีว่าบอดี้การ์ดของเจย์ก็โหดเหี้ยมไม่ต่างจากเจ้านายของพวกเขา

ด้วยเหตุนี้ โรสจึงล้มเลิกที่จะต่อต้าน และตามเกรย์สันไปตามทางเดิน

เมื่อพวกเขามาถึงด้านนอกของห้องรับรอง โรสต่อต้านที่จะเข้าไปในห้อง เกรย์สันจึงกระชากประตูออกแล้วผลักเธอเข้าไปในห้อง โรสเซเข้ามาสองสามก้าวก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าของเจย์ อาเรส

เจย์นั่งอยู่บนเก้าอี้โยกสีดำซึ่งดูกลมกลืนกับชุดสูทสีดำของเขาอย่างลงตัว ภาพตรงหน้าทำให้เกิดบรรยากาศของความไม่สบายใจและจองหอง

เมื่อโรสเข้ามาในห้อง สายตาของเจย์จดจ้องไปที่หน้าเธอไว้วางตาทันที

“ล้างเครื่องสำอางให้สะอาดที่อ่างล้างหน้าตรงนั้นซะ” เจย์สั่งเธอด้วยความเด็ดขาด