บทที่ 530

“อืม!” เจย์บีบหน้าลูกชายคนโต แล้วตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ

“ทำไมทุกคนถึงกลับมาที่นี่?” เจย์ถามด้วยความสงสัย

ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้ว่าอสังหาริมทรัพย์ทัวร์มาลีนเป็นสถานที่ที่อันตราย เขาจึงไม่กังวลเรื่องเด็ก ๆ ที่มาอยู่ที่นี่

ทว่า ตอนนี้เขาไม่ต้องการให้เด็ก ๆ กลับมาที่นี่

เจนสันตอบว่า “ผมเองที่อ้อนวอนคุณย่าให้พาเรากลับมาที่นี่”

เจย์รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ที่ผ่านมาเจนสันต่อต้านความคิดที่จะกลับมาทีรอสังหาริมทรัพย์ทัวร์มาลีนมาโดยตลอด กระนั้นเมื่อเขาเป็นคนคิดไอเดียนี้ขึ้นมา มันดูแปลกเกินไปจริง ๆ

เจย์มองดูท่าทางสงบนิ่งของเจนสัน เขาไม่ได้เจอลูก ๆ ของเขามาระยะหนึ่งแล้ว เขาคิดว่าดวงตาของเจนสันนั้นดูลึกลับไปเช่นกัน

“มาเพื่ออะไรหรือ?” เจย์ถาม

เจนสันเงียบไป

ร็อบบี้น้อยกล่าวแทน แล้วบอกเจย์ไปว่า “เจนส์บอกว่าคุณพ่อไม่ปลอดภัยที่จะอยู่คนเดียวในอสังหาริมทรัพย์ ทัวร์มาลีน”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาก็ดึงเจนสันมายืนตรงหน้าเขา “ทำไมลูกถึงพูดอย่างนี้?”

มีสีหน้าทุกข์ใจบนใบหน้าของเขาราวกับว่าเขากำลังคิดถึงเหตุการณ์หลอกหลอนที่เขาเคยเจอ แต่เขาไม่สามารถพูดได้ว่ามันคืออะไร

เจย์ไม่อยากบังคับเขา เจย์จึงกอดเจนสันเอาไว้ “เจนส์ ถ้าลูกไม่อยากพูดก็ไม่เป็นไร ลูกสามารถบอกพ่อเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ทุกเมื่อที่ลูกพร้อม ตกลงไหม?”

เจนสันรู้สึกดีขึ้นเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาพยักหน้า “อืม”

ความสำนึกผิดปรากฏขึ้นชั่วครู่ในดวงตาของเจย์ ในที่สุดเขาก็เชื่อคำพูดของโรส มีบางอย่างในอสังหาริมทรัพย์ ทัวร์มาลีนที่จ้องจะทำร้ายเจนสัน

พฤติกรรมแตกต่างจากคนอื่นของเจนสันไม่ได้มีมาตั้งแต่เกิด

หลังอาหารเช้า เจย์ได้โทรหาเกรย์สัน เขาอยากจัดการเกี่ยวกับทีม 'ภูตผี' ให้พวกเขาเข้ามาในอสังหาริมทรัพย์ ทัวร์มาลีน