บทที่ 535

“นายไปเจออะไรมาบ้าง?”

“ผนังด้านนอกประกอบด้วยสองชั้น ระหว่างชั้นเป็นเส้นทางแคบ ๆ สามารถรองรับเด็กหรือผู้ที่มีความยืดหยุ่นตัวดีสามารถเข้าไปได้ นอกจากนี้ ผมพบเส้นผมสีน้ำตาลเกาลัดสองสามเส้นบนทางเดิน ดูเหมือนว่าสีผมนั่นจะเป็นสีธรรมชาติ!”

เทมเพสยื่นเส้นผมที่กำไว้ให้กับเจย์ เมื่อเจย์เห็นเส้นผมสีน้ำตาลเกาลัดที่คุ้นเคย เขาก็หยุดชะงักอยู่กับที่

นิ้วเรียวของเขาสั่นสะท้านขณะที่เขาเอาเส้นผมนั้นมาดู

สีผมเหมือนผู้หญิงในภาพ

ถ้าผู้หญิงในภาพคือแม่แท้ ๆ ของเขา แสดงว่าแม่ของเขายังมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

อันที่จริง เธออยู่ใกล้แค่เอื้อมจากเขา!

“ค้นหาเส้นทางที่นำไปสู่ที่แห่งนั้น!”

“ครับ ท่านประธาน”

“สตอร์มและคนอื่น ๆ อยู่ที่ไหน?”

“อีกไม่นานพวกเขาก็จะมาแล้วครับ”

“บอกสตอร์มให้ปกป้องนายน้อยและคุณหนูด้วยล่ะ”

“ครับ ท่านอาเรส”

แจ็คสังเกตมองท่าทีพวกเขาอยู่นานก่อนจะเดินจากไป จากนั้นเจย์ก็ลุกขึ้นนั่งขมวดคิ้ว

เทมเพสรีบลุกขึ้นออกห่างจากเจย์อย่างรวดเร็ว เขากลัวที่จะถูกรังเกียจจากคนสะอาดอย่างท่านประธาน

เจนสันและร็อบบี้น้อยเดินมาถึงคฤหาสน์ของคุณน้า

เจนสันเอามือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋ากางเกงขณะจ้องมองไปที่ประตู เขายืนอยู่ข้างหน้ามัน แต่เขาไม่อยากจะเคาะ

ร็อบบี้น้อยมองไปที่การท่าทีที่มืดมนในดวงตาของเจนส์ จนเขาเข้าไปเขย่าตัวพี่ชายอย่างรวดเร็ว “เจนส์ มีอะไรหรือเปล่า?”

น้ำเสียงของเจนสันดูขุ่นเคืองขณะที่เขาพูด “ร็อบบี้น้อย มีความลับที่ฉันไม่ได้บอกกับนายแหละ”

ร็อบบี้น้อยตอบว่า “ในเมื่อมันเป็นความลับของนาย นายเลือกที่จะไม่บอกฉันได้อยู่แล้ว!”