บทที่ 54

เจนสันจ้องมองเธอด้วยแววตาที่เย็นชาก่อนที่จะพยักหน้าหงึก ๆ

โจเซฟินกอดเจนสันอย่างมีความสุข เธอส่งเสียงให้กำลัง “เจนสัน เธอเปลี่ยนไป เธอน่ารักขึ้นเรื่อย ๆ เลย น้าขอคืนคำพูดที่หาว่าเธอเป็นโรคออทสติกหรือโรคจิต เธอเป็นเด็กที่น่ารักที่สุดในโลกเลย”

เจนสันแสดงสีหน้ารังเกียจบนใบหน้าที่หล่อเหลาของเขา

“เจย์ พวกเราไปกันก่อน”

“กลับมากันเร็ว ๆ ล่ะ” เจย์พูดด้วยน้ำเสียงที่ยังไม่แน่ใจ

โจเซฟินพาเจนสันออกจากบ้านพัก และเข้าไปนั่งในรถซุปเปอร์คาร์สีแดงของเธอ เธอกำลังรู้สึกเหมือนตกอยู่ในภวังค์ อยู่ในห้วงความฝันที่เธอปรารถนานั้นเป็นจริง

เสียงที่เย็นชาของเจนสันได้ขัดฝันกลางวันของเธอ “ผมอยากไปเที่ยวสวนสนุก”

รอยยิ้มสดใสของโจเซฟินหยุดชะงักทันที "ทำไมล่ะ?"

เธอโตกว่าเขาตั้งมากมาย ทำไมถึงต้องให้เด็กตัวเล็ก ๆ อย่างเจนสันต้องมาบอกเธอว่าจะไปที่ไหน?

“เจนสัน ฉันจะไปที่กองถ่ายภาพยนตร์ก่อน” โจเซฟินตอบด้วยรอยยิ้ม เธอตัดสินใจที่จะหลอกพาเจนสันไปที่กองถ่ายให้ได้ไม่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นก็ตาม เธอตั้งใจว่าจะให้ผู้กำกับหนัง ได้เห็นใบหน้าของเจนสัน ใบหน้าที่หล่อเหลาดูเป็นธรรมชาติของเขาที่สามารถเป็นดาราได้อย่างสยาย ไม่แน่ในอนาคตเขาอาจจะเริ่มต้นอาชีพการแสดงของเขา และเดินบนพรมแดงเป็นทูตแทนคนปัจจุบัน

เจนสันมองไปที่โจเซฟินแล้วพูดมาสองคำว่า “ค้ามนุษย์”

โจเซฟินมองไปยังเด็กชายตัวเล็กที่สามารถมองเห็นความตั้งใจของเธอ “ว้าว เด็กคนนี้ช่างฉลาดจริง ๆ”

เจนสันนั่งอยู่ฝั่งผู้โดยสาร โจเซฟินได้เอามือของเธอจิ้มหัวของเขา

เจนสันยังยืนยันที่จะไป “สวนสนุก”