บทที่ 557

เมื่อชั้นของผ้าพันแผลถูกปลดออก ดวงตาของโรสที่ไม่ได้เห็นแสงแดดมาสักระยะหนึ่งก็ได้รับการต้อนรับด้วยแสงส่องเข้ามาอย่างรุนแรง

โรสรู้สึกตกตะลึงอย่างน่าอัศจรรย์เมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยในกระจก

เธอสวยราวกับนางฟ้าที่มายังโลกมนุษย์และดูน่าดึงดูด เธอดูสง่างาม แต่ก็ดูมีความขี้เล่นในตัวเธอ

ปีเตอร์ถึงกับตกตะลึงเช่นกัน “ฉันคิดว่าเธอน่าจะเป็นประติมากรรมที่สวยงามมากที่สุด ฉันไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะมีชีวิตชีวากับใบหน้านี้”

โรสยิ้มสวย ‘แน่นอน นี่คือใบหน้าของฉันที่จะเริ่มต้นใหม่

“ขอบคุณนะ ปีเตอร์! ฉันรักใบหน้านี้มาก!”

ปีเตอร์พูดจากส่วนลึกของหัวใจว่า “โรส เธอเป็นคนที่สวยที่สุดในโลกนี้แล้วจริง ๆ”

การแสดงออกของโรสแข็งทื่อ เธอหันกลับมาและแก้ไขคำพูดกับปีเตอร์อย่างเคร่งขรึม “ปีเตอร์ โรส ลอยล์ ตายไปแล้ว เรียกฉันว่า แองเจลีน เซเวียร์ ต่อจากนี้ไป”

ปีเตอร์ยืนกอดอกและพยักหน้าอย่างเข้าใจ “เข้าใจแล้ว!”

เข้าใจได้ว่าผู้หญิงหลายคนจะเปลี่ยนชื่อหลังจากทำศัลยกรรมตกแต่งเสมอ พวกเธอต้องการมีชื่อที่เหมาะสมกว่านี้

เห็นได้ชัดว่า เขาเข้าใจแองเจลีนผิด

แองเจลีนตกตะลึงเมื่อมองดูเงาสะท้อนในกระจก หลังจากแปดปีที่ผ่านมา วิญญาณและใบหน้าของเธอก็กลับมารวมกันในร่างนี้อีกครั้ง

จากนี้ไป เธอคือ แองเจลีน เซเวียร์ คนเดิม

เธอแทบจะรอไม่ไหวที่จะวิ่งไปหาเจย์ในเวลานี้และทำให้เขาประหลาดใจอย่างมาก

สิ่งเดียวที่หยุดเธอคือความเข้าใจในอารมณ์ของเขา หลังจากที่เธอจากเขาไปโดยไม่บอกลา ก็คงเป็นการยากที่จะได้รับการอภัยจากเขา

ปีเตอร์เตือนเธอว่า “คุณเซเวียร์คนสวยและสง่างามของฉัน รอยแผลเป็นจากการผ่าตัดของเธอยังคงมองเห็นได้ชัดอยู่ในตอนนี้และมันต้องได้รับการดูแลอย่างพิถีพิถันก่อนที่ใบหน้าของเธอจะไร้ที่ติ”

แองเจลีนพยักหน้า “เข้าใจแล้ว”

ภายนอกหน้าต่าง หิมะเริ่มตกแล้ว