บทที่ 56

“ครั้งนี้เจนสันทำอะไรกับเธอบ้าง?”

“เขาไม่ได้ทำอะไรฉัน!” โจเซฟินไม่รู้จะบอกกับเขายังไง เธอกลัวว่าข่าวร้ายนี้จะทำให้เขาหัวหมุน

เจย์ยังคงวนอยู่กับในอดีต “แล้วเธอทำอะไรเขา?”

โจเซฟินรีบตอบว่า “ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรเขาเหมือนกัน!”

ใบหน้าอันหล่อเหลาของเจย์ขุ่นมัว “แล้วเธอจะมาร้องไห้คร่ำครวญเพื่ออะไร?”

เสียงสะอื้นของโจเซฟินกลายเป็นร้องไห้เสียงดัง “มันมีบางอย่างเกิดขึ้นกับเจนสัน”

เจย์พูดอย่างเย็นชาว่า “โจเซฟิน เธอพูดทุกอย่างในคราวเดียวได้ไหม?”

โจเซฟินปาดน้ำตาของเธอ ความเศร้าที่เกิดขึ้นน้ำเสียงของเธอแสดงถึงความตื่นเต้น ขณะที่เธอพูดอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “วันนี้เจนสันแสดงอาการกับฉัน เขาดูเย็นชาเหมือนถูกแช่แข็งในฤดูหนาว บางครั้งเขาก็ดูอบอุ่นเหมือนพระอาทิตย์ในเดือนมิถุนายน เมื่อเขาเยือกเย็นเขาจะเรียกฉันว่า โจเซฟิน อาเรส หรือไม่ก็โรคจิต แต่พอเขานิ่งสงบ เมื่อเขารู้สึกอบอุ่นเขาเรียกฉันว่า น้าโจเซฟิน และยังยิ้มให้ฉันด้วย แต่แค่ช่วงเวลาสั้น ๆ เขาสามารถทำแบบนี้สลับกันได้หลายต่อหลายครั้ง ถ้าเขาแค่แสดงมันต่อหน้าฉัน ฉันว่าเขาสามารถรับรางวัลออสการ์ได้แล้ว!”

เมื่อได้ยินสิ่งที่โจเซฟินพูดมา ฝ่ามือที่ถือโทรศัพท์ของเจย์ก็เริ่มมีเหงื่อไหลออกมา

หากนี่เป็นครั้งแรกที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น บางทีเจย์อาจจะไม่ได้จริงจังกับมัน แต่เมื่อสองวันก่อนเจนสันก็มีพฤติกรรมผิดปกติต่อหน้าเขาเช่นกัน

ถ้าวันนี้เจนสันแสดงอาการบุคลิกที่แตกต่างกันอีกครั้ง แสดงว่าสิ่งที่เขาสงสัยว่าเจนสันนั้นอาจจะมีอาการทางจิตจริง ๆ

เจย์ยืนขึ้น เมื่อเขาพูดต่อไปความหนาวเย็นก็แล่นผ่านเข้ามาในเสียงของเขา “ตอนนี้เจนสันอยู่ที่ไหน?”

โจเซฟินร้องว่า “โอ้! ไม่นะ ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาวิ่งไปที่ไหนแล้วเหมือนกัน”

“ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?” เจย์ถาทอยาางใจเย็น

“สวนสนุก”