บทที่ 580

เกรย์สันเดินตามพวกเขาออกไปนอกทางเดินด้วยความรู้สึกหดหู่ใจ

เปรียบได้ว่าในบรรดากลุ่มคนตาบอด ชายตาเดียวคือผู้ที่มีความบกพร่องน้อยที่สุดมักจะได้เป็นผู้นำให้กับคนอื่น ๆ!

แจ็คหยุดตรงหน้าตึกเพื่อสั่งเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารโรงพยาบาล “เจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารโรงพยาบาล ขอเอกสารการเคลื่อนย้ายลูกของฉันให้ฉันหน่อย ฉันต้องการย้ายโรงพยาบาล!”

เกรย์สันก้มหน้าลงอย่างสิ้นหวัง

อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้น ประตูลิฟต์ก็เปิดออกอย่างกะทันหัน น้ำหอมกลิ่นกุหลาบอบอวลไปในอากาศ ดึงดูดสายตาทุกคู่ไปรอบ ๆ

เสียงรองเท้าส้นสูงสีดำก้าวออกมาพร้อมกับออร่าที่กดขี่ ตามมาด้วยหุ่นที่สวยงามในชุดเดรสยาวสีแดง แม้คนคนนั้นใส่ชุดที่มีเสน่ห์และผ้าบาง ๆ สีดำที่ปกปิดใบหน้าของเธออย่างลึกลับ แต่ออร่าที่มีอำนาจดูเหนือกว่าสิ่งอื่นใดของเธอได้ปล่อยออกมาโดยไม่ได้ถูกขัดขวางขณะที่กำลังเดินตัดผ่านบรรยากาศรอบ ๆ

เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายได้เดินถอยไปชิดกำแพงโดยไม่รู้ตัว พวกเขาเปิดทางให้เธอเดินไปตามทาง

แต่ทว่า เธอหยุดอยู่ตรงหน้าเกรย์สันและส่ายหัวอย่างผิดหวังขณะที่เธอมีสีหน้าซีดเผือก

จากนั้นเธอก็ยกผ้าบาง ๆ สีดำขึ้นเพื่อยิงสายตาไปที่เขาด้วยท่าทางที่หยอกเย้า

เมื่อเห็นใบหน้าที่อยู่ใต้ผ้าบาง ๆ นั้น เกรย์สันถึงกับอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ

แต่แจ็คยังคงพล่ามต่อไป “ฉันกำลังเคลื่อนย้ายลูกชายไปโรงพยาบาลอื่น เปิดประตูห้องไอซียูเดี๋ยวนี้”

หญิงชุดแดงถอดผ้าบาง ๆ ที่หน้าออกและเดินมาตรงแจ็คด้วยท่าทางสบาย ๆ เสียงอันไพเราะของเธอราวกับเสียงอัญมณีที่ตกลงมาบนโต๊ะ “ไม่ได้”

สองคำของเธอแสดงให้ได้ยินอย่างเข้มงวด

แจ็คจ้องมองเธอด้วยความงุนงง “เธอเป็นใคร?”