บทที่ 593

เมื่อได้ยินแบบนั้นการแสดงออกที่ร้ายกาจของเซร่าค่อนข้างผ่อนคลายลงทันที

เธอคิดในใจอย่างตรงไปตรงมา เธอไม่ต้องการให้เจย์ตายตั้งแต่ยังหนุ่ม เพราะถ้าเขาตาย เธอก็จะไม่มีเป้าหมายที่จะระบายความอัปยศทั้งหมดของร่างกายเธอได้อีก เพราะเธอจะรู้สึกว่าเธอมีชีวิตอยู่โดยไร้ความหมาย

นอกเสียจากเจย์ยังมีชีวิตอยู่และใช้ชีวิตที่เลวร้ายยิ่งกว่าความตายเท่านั้นจึงจะสามารถอวดเอาชัยชนะต่อหน้าเขาได้อย่างภาคภูมิใจ

“คุณท่าน ทำไมคุณไม่ไปที่หอท่าเรือหอมหวนเพื่อค้นหาข่าวที่ว่านั้นล่ะคะ?” เซร่าแนะนำ

แจ็ครู้สึกลังเล

ก่อนหน้านี้เขาเคยสร้างปัญหาให้กับแกรนด์ เอเซียซึ่งประหนึ่งที่ทำให้มีเรื่องมีราวกับเจย์

ทันทีที่เขาคิดว่าเจย์จะมองมาที่เขา พ่อของเขาที่เลี้ยงเขามา 35 ปี ด้วยดวงตาที่เย็นชาและเหินห่าง แจ็คก็รู้สึกว่าใบหน้าของเขาเริ่มร้อนผ่าว

“คุณท่าน ยังไงเขาก็ยังคงเป็นลูกชายของคุณอย่างเป็นที่รู้ ๆ กันอยู่ ถ้าคุณไม่ไปเยี่ยมเขา คุณจะรู้สึกผิดก็เท่านั้น” เซร่ากล่าว

แจ็คครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เธอพูดถูก ฉันต้องไปเยี่ยมเขาสินะ”

ณ ท่าเรือหอมหวน

หลังจากที่เจย์กลับมาถึงบ้านแล้ว แองเจลีนกังวลว่าเขาจะรู้สึกทรมานจากการถูกกระแทกในขณะที่นั่งอยู่ในรถและเหน็ดเหนื่อยมา เธอจึงพาเขาตรงไปที่ห้องนอนที่ชั้นหนึ่ง จากนั้นเธอก็รอให้เขาพักผ่อนไปเสียก่อน

เจย์ที่กำลังนอนอยู่บนเตียง เมื่อมองดูสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงพ่อแม่ของเขาที่ถูกฆ่าตาย

ใบหน้าที่สง่างามนั้นปกคลุมไปด้วยชั้นของความเศร้าจาง ๆ

แองเจลีนได้รับรู้จากเกรย์สันถึงรายละเอียดเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่รอดจากความโชคร้ายที่เกิดขึ้นกับเจย์ เมื่อเห็นท่าทางที่หดหู่ใจของเขา เธอเดาว่าเขากำลังรำลึกถึงและคิดถึงพ่อแม่ของเขาอย่างแน่นอน

เพื่อพาเขาออกจากความเศร้า แองเจลีนพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของเขา

“ท่านอาเรส บ้านคุณสวยจริง ๆ สวนที่นี่ก็สวย ฉันคิดว่านายหญิงอาเรสก็สวยมาก ๆ ด้วย เธอคงจะเป็นผู้หญิงที่สวย ผิวขาวสวย ขายาว ผู้หญิงสวยคนนี้คงเป็นภรรยาที่เหมาะสมอีกด้วย ใช่ไหม?”เธอพูดถึงตัวเธอเองอย่างไม่สะทกสะท้าน

เจย์มองเธออย่างขมขื่น “มันตรงกันข้ามเลยล่ะ เธอทั้งหน้าอกใหญ่และทึ่ม… แล้วเธอก็น่าเกลียดอีกด้วย”

แองเจลีนเริ่มหดหู่ใจในทันที “อ่า? ถ้าเธอมีข้อบกพร่องมากมายขนาดนี้ แล้วคุณชอบเธอได้ยังไง?”

“ในตอนนั้นสายตาของฉันไม่ค่อยดีนักเมื่อฉันยังเด็ก” เจย์พูดค่อย ๆ